482 



Carolus de Flatt. 



tionem eespitosae apud Seguierium, prius me hoc dubio liberassem. Si verum 

 est, quod nihil sit in intellectu, quod non ante fuit in sensu, id de rebus, quae 

 tantum forma externa distinguuntur, erit verissimum. 



31. Silene quadrifida,^) modo pentagyna, modo tetragyna est, vix unquam 

 trigyna, quadridentata potius quam quadrifida; nam etiam in icone Clusii petala 

 sunt nimis profunde incisa. Datur ejus varietas, vel alia species minor, petalis 

 tantum leviter, et irregulariter erosis, etiam multo minoribus, alias per omnia, 

 etiam numero stylorum similis, de qua obiter ita Clusius, Hist., p. 291, aliud 

 ejus genus, multo minoribus et augustioribus foliis, minore etiam flore, ceteris 

 notis non dispar. Est forte eadem planta junior; nam ego eam iisdem locis 

 mixtam cum priore inveni; Clusius alio loco: notari posset ad inquirendum 

 ulterius. 



32. Cucuhalus viscosus, primi anni in Horto imperiali praecox ex cultura 

 fuit monstrum, scapis radicalibus brevissimis, unifloris, inter folia radicalia con- 

 ferta, staminibus decem, stylis duobus. Lusus naturae, non statim planta hybrida 

 ex Matre Saponaria. Nam secundo, et sequentibus annis ex radice vera apparuit 

 planta perfecta. DiantJms, Saponaria, Gypsophila, Silene, Cucubalus, Lychnis 

 et Agrostemma unum constituunt genus naturale. Mihi autem placent genera 

 artificialia ; nam adeo, quae me sensim natura docet, non egeo homine magistro : 

 qui autem artem plantas cognoscendi certam monstrat, mihi facit otium, quem- 

 admodum Te fecisse gratus agnosco. Haereo tantum, an Sexus ad hanc artem 

 pertineat? si ita, Lychnis dioica foret in Dioecia; sin minus Hippophae erit 

 specie Eleagni. Systema ex staminum et pistillorum numero, vel saltem propor- 

 tione ad partes Perianthii in utroque casu posset manere. Ex hac proportione 

 Medicus quidam Hungarus, nomine We misch eck, tua genera in certum ordinem 

 redigere conatus est, qui forte non displicebit. ^) Sed bonus ille vir non erat satis 

 Botanicus pro tam arduo ausu. 



33. Cucubalus pumilio. De hoc nihil affirmo. Missa quidem mihi fuit 

 a viro Botanices gnaro^) pro specie Silenes. Sed nec in siccis speciminibus, nec 

 in icone Clusii coronam coroUae perspicere valeo; et nunc interrogatus ille, qui 

 miserat, nihil respondit. Quare tutius duco, eam inter Cucubalos relinquere. 



34. Alsine mucronata, et Arenaria fasciculata. Ea, cujus specimina hic 

 addo, certe est decandra, etsi antherae ab initio per paria cohaereant in quadam 

 quasi Syngenesia: sed fotu Solls mox explicantur. Mihi videtur eadem ac illa, 

 quam D"« ab Haller facit pentandrani Hist, Nr. 870, Tab. XVII, Fig. 2. Non 

 usque adeo varietatum credulitatem abhorreo, quin certas notas differentiae 

 quaeram. 



35. Spergula arvensis itaque variat floribus pentandris, et decandris, ut 

 Arenaria rubra. Sed etiam Vaillantius illi quinque stamina tribuit in Bot. 

 Paris., p. 8, ubi est Alsine Spergula dicta, major. 



^) Linnaei, Mant., II, p. 385. 



J. Wernisclieck, „Genera plantarum ad facilius consequendam earum notitiam secundum 

 numerum laciniarum corollae disposita". Vindob., 1763 (ed. 2, 17G4). 

 Xaver V. Wulfen. Conf. Epist. II. 



