484 



Carolus de Platt. 



Ex mea opinione omiies Tetradynamae sunt unius generis naturalis, quovis modo 

 artificiale determinate distinguendae. Sed si distinguendae, cur Bunias, Cramhe, 

 et Isatis ad Siliquosas potius, quam ad Siliculosas pertinent? Cramhe hispanica 

 sane in ordine Siliquosarum absconditur, non revelatur, et ab Omnibus inter 

 Siliculosas frustra quaeritur; ideo etiam a D° Jacquin pro nova specie Myagri 

 edita. Änastaticae Syriacae ramulum hic jungo cum fructu.^) Icon Bocconii 

 in Mus., Tab. 98 bona est; meliorem tamen mox dabit Jacquin. A definitione 

 Anastatica magis alieua est haec species quam ulla alia. Quare Cranzius noster, 

 se Anastaticam Hierechuntinam nunquam vidisse satis prodit, cum contendat, 

 ejus esse meram varietatem. Sed ille etiam in prima Editione suae Materiae 

 Medicae oleum Olivarum parabat ex Eleagno Linnaei. Multas tamen plantas 

 recte descripsit iste nostri aevi Matthiolus Pardalianches, haud ubique 

 contemuendus. f Vide folium annexum. 



Conf. C. Linnaei Epist. ad Jacquin., edidit 801116113618, Vindob. (1841), p. 116. 



f De Anastatica Syriaca sie ratiocinor: Aut Silicula retusa, margine coronata, constituit 

 Genus Änastaticae, aut non constituit: si ita, Anastatica Syriaca, hactenus sie dicta, non est Ana- 

 statica; sin minus, Anastatica Hierechuntina non magis est Anastatica, quam Syriaca, vel quaelibet 

 alia species Älyssi Tournef ortiani, et aut omnia Alyssa snnt Änastaticae, aut omnes Änastaticae 

 sunt Alyssa. Si, inquam, singularis illa forma pedis biungulati pecoris in fructu Änastaticae Hiere- 

 chuntinae non obstat, quo minus Anastatica Syriaca, fructu plane dissimili, qui caput aviculae simu- 

 lat, tamen ad unum et idem genus subalternum pertineat, eadem forma pedis biungulati pecoris nee 

 obstat, quo minus Anastatica Hierechuntina simul cum Syriaca pertineat ad genus Alyssi, vel, si 

 mavis, ad genus Myagri; quin imo, ad genus cujuscunque Tetradynamae, saltem Siliculosae. Qui 

 itaque Anastaticam Syriacam cum Hierechuntina conjungeret, quam maxime omnia genera subalterna 

 hujus Classis, distinctionumquo limites genericos destrueret, proinde meam confirmaret opinionem, 

 omnes Tetradynamas unius esse generis naturalis, non nisi in species ex differentiis specificis distri- 

 buendi ; cum minus inter se differant, quam varietates putatae Medicaginis polymorphae, aut species 

 Valerianae. Simul ex forma fructus, et habitus aliqua similitudine in aliis partibus, genera velle 

 combinare, idem est, ac si quis vellet Valerianam Sihiricam cum Scdbiosis conjungere, aut ex ungula 

 pecoris facere caput Avis. Genera ante species certo statuenda, adeoque non vage, et indefinite, sed 

 aut certis notis distinguenda, aut nota communi conjungenda sunt: quod ad distinctionem unius pro 

 ratione sufficiente assumitur, etiam in alio pro ratione sufficiente haberi debet, et quod non sufficit 

 in uno, nec sufficit in altero. Quae sunt aequalia uni tertio, inter se sunt aequalia, et vicissim. ! 

 Nisi principia Philosophiae ad Scientiam Botanicam valeant, disputabitur aeterno de lana caprina, et | 

 de entibus rationis; tum maxime, cum ex uno genere naturali plura facere contendamus, quae sine \ 

 certa lege ab ingenio et arbitrio nostro pendeant. Diversitas formae et structurae in fructu, pro Classe \ 

 Tetradynamiae, distinctionis lex erit, si ulla. ^ 



Ne vacua relinquatur haec pagina, de Lichenihus pauca addere incidit. Speciem Tibi exbibere || 

 poterit Dus Ferber a me acceptam, quam pro Lichene nivali babueram, ille autem eam non esse I 

 asseruit. Quae Tibi sit scire optarem : Nam speciebus, et nominibus tuis ita assuefactus sum, ut vege- i 

 tabile, quod in tuis non reperitur, a me quasi pro nibilo habeatur. Pulcherrimum est illud, de quo j| 

 loquor, modo plane candidum, modo nonnibil sulpbureum, velut Porcellana Saxonica; ceterum defi- | 

 nitio nivalis illi posset convenire et provenit in Saxis. Praeterea apud nos in arboribus Sylvarum 1 

 vulgaris est Liehen, cui optime convenit definitio Lichenis glauci: sed gummeum illum splendorem, | 

 quem illi tribuit post DiUenium Dus ab Haller, non percipio, nec unquam etsi L. caperatum ille Ii 

 plerumque socium, cum scutellis praeter farinam in margine inveni. Nescio etiam, quomodo a ücÄe- i 

 noicle cumatili, Dillen., Tab. XXVI, Fig. 99, quod in tuis non olfendo, dilferat. Icon Vaillantii 6 

 Tab. XXI, Fig. 13, videtur ad glaucum pertinere, et melius exprimit illum, quem pro tali habeo, quam | 

 Dillen. Tab. XXV, Fig. 96. Liehen Pulmonarius mihi videtur esse omnium maxime coriaceus, adeo- i|t 

 que ad eum ordinem spectare, in quo militat Liehen caninus. Lichenem, qui Lichenoides Dillen.,« 



I 



