Mygiud, Observationcs Critico-Botanicae. 



489 



et ideo illud, antequam in Syst, Nat., Edit. 12, inter surciilos vagos invenirem, 

 in meis roposneram sub hoc titulo: Hypnum 24 Dillenii, an Linnaeo H. 

 Scorpioides varietas? et sane ad hoc propius, quam ad lucens et undulatum ac- 

 cedit. Hypnum aduncum plerique ex tua determinatione cum Cupressini varie- 

 tatibus coufuudunt. H. Sciuroides et pilaceiwi ex unico surculo tereti, etiam in 

 siccis speciminibus, non ex surculis confertis agnoscitur. Hypnum cuspidatum 

 cuspidem tantum habet teretem; folia sunt exstantia, ut dixit Dillenius: nec 

 Hyp. curtipendidiim et riparium inter surculos teretes exspectarem. Ab Hypno 

 rutabido distinctae species sunt Hypnum dentatum et ruscifoUum Dillenii 

 Tab. XXXVm, Fig. 30 et 31, quae quidem Halle rus in Hist., Nr. 1731 con- 

 jungit. Sed Dillenio, etsi unico testi, plus quam semiplenam fidem habeo et 

 de ruscifolio, foliis gibbis, et concavis, cuius specimina hic addo, Te judicem 

 facio. Vix illud aquaticum est, quod D"« Weiss in supero opusculo rusciforme 

 vocat. Hypnum Halleri Hist., Nr. 1742 sine dubio est distincta species. 

 Hypnum autem ejusdem Nr. 1761, verum esse Hypnum dubito. Habitu quidem 

 nonnihil ad praelongum accedit, sed propius ad Fontinalem antipyreticam. Enim 

 vero hac ipsa Hallero Hypnum est; et sit, modo per aliquem ordinem Muscorum 

 possit reperiri. De reliquis Muscis, si magna licet componere parvis, praestat, ut 

 Sallustius de Carthagine, tacere, quam pauca dicere. Dillenii speciebus omnibus 

 ejus ordine dispositis si tua auctoritate nomina appellativa fixa imposueris, nihil 

 habebo, quod ultra desiderem. 



55. Äcrosticum llielypteris, mea opinione, melius stabit inter Äcrostica, 

 quam ad mentem Halleri inter Polypodia: nam finem fructificationis magis 

 considero, quam initium et in omnibus Acrosticis, ut fructificatio ab aliquo in- 

 cipiat puncto, necesse est. Hic iterum numeros erroneos citationibus Joh. Bauh. 

 et Plukenetii affigit D^^ ^b Hall er, et sie fere ubique, uec ullibi sibi constat 

 in numeris et nominibus. In quolibet ejus opere, et in qualibet. pagina ejusdem 

 operis, quoties recurrit aliqua Planta, toties aliud sortitur nomen, ut ne quidem 

 in eodem textu, quid sibi velit, scire possit. In omnibus tamen suis libris Bota- 

 nicis pro Pediculari sylvatica citat Pedieularem minorem Eivini, quae apud 

 Rivinum nuUa adest. Sic otium, quod aliorum festinatio et incuria lucratur, 

 amittimus. Nihil magis nocet studio Botanices, quam vaga ista nomina, quibus 

 uoimuUi contendunt, ipsas stirpium descriptiones includere. Hoc mihi idem esse 

 videtur, ac si quis vellet imaginem Petri vel Pauli in his nominibus contem- 

 plari. Aeterna tua laus erit, nomina fixa plantis imposuisse, id tantum cavendum 

 esse censeo, ne ipsum nomen inducat in errorem. Quod eo minus faciet, quo 

 minus ad definitionem rei trahatur, et quo minus fuerit hierogljphicum. Planta, 

 quae non fuerit baptisata, non intrabit in ßegnum vegetabile. 



56. Asplenium Ceterach etiam mihi Semper visum est ad Äcrostica perti- 

 nere, sicubi haec geuera distinguenda sint. Nam et Filices omnes uuum con- 

 stituunt genus naturale simplicissimum, unde fit, ut quo magis in his multipli- 

 ceutur genera, eo magis confundantur species, cum praetextu diflferentiae geuericae 

 specifica negligatur, vel proponatur indagata. Eandem ob rationem me non mo- 

 rantur subtilitates Hallerianae circa Hypna et Brya. Illud, quod hic includo, 



