Mygind, Observationes Critico-Botaaicae. 



583 



2. Salviam nullam iiovi, quae cum Barr., ic. 187, et Tua descriptioiie 

 Disermatis satis conveiiiat; hiuc mihi mauet dubia. 



3. Iiiter Bosas, quas misi, fuisse recordor Hosam ^mmilam Clusii, cujus 

 specimeu iiou potuit nou totam exhibere stirpem, plerumque unifloram. 



4., 5., 6. Inularum Austriacaruni species hae sunt: Oculus Christi, Bri- 

 tannica, Dysenterica, Pulicaria, Salicina, Hirta, Germanica, et Ensifolia. Iguota 

 plane mihi est I. odora. Squarrosam putavi me aliuude habere, plantam scilicet, 

 cui aliquomodo conveniret icon Pluken., Tab. XVI, Fig. 1, quae citatur in Sp. pl. 

 Sed cum in litteris nunc adducas ejusdem Tab. Fig. 2, novae mihi oriuntur 

 teuebrae. Plantam istam mittere non potui, cum unicum haberem specimen. 

 Harum, aliarumque plurium stirpium differentia specifica cousistit in textura, 

 forma, habitu, et proportione partium, quae vix nisi plena descriptione, et bonis 

 iconibus exprimeutur. Hac methodo plantas Austriacas aliquando vindicabit 

 Jacquinus noster, si meum consilium sequi pergit. Inulam Britannicam pessime 

 pinxit Oeder US in Flor. Dan. foliis omnibus lata basi ad caulem sessilibus. 

 Inferiora semper sunt petiolata, seu in petiolum longe decurrentia; qua nota 

 differt a multis aliis, calyces autem praecipue ab I. Oculo Christi. Inula hirta 

 plerumque est caule unifloro, sed si ramos aliquando emittit, illi florem prima- 

 rium crescendo tandem superant. Inula ensifolia saepe est multiflora, ut ex speci- 

 minibus ceruere potueris, etc. Verbo dicam: ad cognoscendas et distinguendas 

 plantas vasti generis, nec satis certi, plura requiruntur, quam, quae solo nomine 

 definitivo contineri possint. Tria sunt necessaria: nomeu appellativum immuta- 

 bile, succincta descriptio, quae sit loco demonstrationis, et bona figura, quae vim 

 et claritatem verbis addat. Haec est Methodus Mathematica, sine qua res adeo 

 problematicae demonstrari nequeunt. 



7. Campaniila sub nomine Echioides in Tuis speciebus nulla est. Dedi 

 forte illam, quam hic pro C. Sibirica habemus, vel forte Älpinam, vix Thyrsoidem. 

 Per omnia obsecro, ne ad imitationem Halleri nomina mutes. Tua mihi sunt 

 Sacra et sancta! Tibi erit jus nominandi, sed non destituendi! 



8. Bosa Eglanteria omnium certe diversa est a Bosa lutea. Vid. nunc 

 etiam Murray, Prodr. Gött., p. 159. In foliis luteae, quae potius glauca quam 

 rubiginosa sunt, ego nullum percipio odorem. Origo multorum malorum fuit 

 varietatum credulitas. Utcunque fuerit, Eglanteriae antiquorum non possunt 

 simpliciter tribui flores lutei. Sed, si sunt varietates, variat floribus luteis, et 

 purpureis, ^) multo minoribus, foliis glabris et rubiginoso-glandulosis, inodoris 

 et odoratis, germinibus globosis, et ovatis etc.^) 



9. Geranium hoc vix unquam inveni magis pusillum, quam specimen, 

 quod misi. In foliis nihil video lineare acutum. Xeon Vaillant. Par., Tab. XV, 

 Fig. 1, quae relata fuit ad rotundifolium, pro nostro bona est foliis et flore. 

 Flos autem plerumque purpureus, coeruleum nondum vidi. 



10. De restitutione Veronicae fruticulosae gaudeo.^) 



') Linnaei, Mant., II, p. 31)9. 



2) Ibid., p. 565. Ibid., p. 316. 



