586 



Carolus äo. Flatt. 



42. Genista Tinctoria nimis est in Austria vulgaris, quam ut eam cum 

 aliis coiifunderem. Planta, quam misi, fuit ex horto Imperiali, ubi altitudinem 

 humanam etiam in oUis attingit, et caulem quasi paniculatum monstrat. Cetera 

 ex specimine apparent, praeter fructum, quem nondum vidi. Semina dicuntur a: 

 Te ipso missa fuisse pro Genista quadam Sibirica. 



43. Conjeci, esse Sisymhrium Loeselii. 



44. Teucrium IUI Clusii, Hist., I, p. 349 pro varietate Veronicae lati- 

 foliae uon admittit D^^^ ab Hall er. Tutius itaque distinguitur. Nostrates pro 

 latifolia ipsa habuerunt. Ego lubenter me doceri patiar^ dummodo recte, et 

 distincte edocear. 



45. Qualis fuerit, haud memini. Hoc tantum scio, me non putasse, Veroni- 

 cam incanam, qualem apud alios vidi, inter meas esse; quare etiam plantam 

 aliunde arcescere statueram. 



De Houstonia autem certus sum, praecise talem esse, qualem descripsi.^) 

 Eecens, et nativo humore madida, mihi ab homine Botanico plane ignaro forte 

 fortuna allata fuit inter muscos, aeque viva, ac si in loco, ubi lecta fuit, adhuc 

 viguisset. Eo tempore ego de tota Houstonia nihil sei vi: ex hac planta genus 

 mihi innotuit, nec aliam speciem unquam vidi, nisi apud Plukenetium in icone. 

 Hoc Tibi debetur. Vir Hlustris, et Tuo Systemati, ut maxime obscura elucescant, 

 „Ipse per ignotum posuit vestigia princeps!" 



Nunc autem ratiocinio utar: Germen aut est inferum, aut superum: si 

 inferum, non erit difficile, illud, saltem lente vitrea ad lumen exposita, etiam in 

 planta sicca, cernere : atqui si non est inferum, erit certe superum : ergo species 

 Houstoniae. Testem appello D"'» Ferber, cui id clare monstravi. Asperula 

 Cynanchica apud nos est nimis vulgaris, quam ut mihi sub quavis facie imponat; 

 neque enim multum variat, et profecto parum tuis laudibus dignus forem, si 

 eousque nubem pro Junone haberem. Haec unica planta est, quam, cum viderem, 

 in aliis multis mea tecto passu lustrari vestigia, mihi vindicare volueram, et ideo 

 Nostratibus, etiam amicissimo Jacquino de ea hactenus tacueram, ut Tibi totam 

 consecrarem. Ego tamen nullibi nominari cupio. Sed si plantam proponis, rogo, 

 ut dicas, missam fuisse ex Austria ab homine, qui se subscripsit: 



„Bene vixit, qui bene latuit." 

 Hoc symbolo forte aliquid, nomine dignum nihil feci. Arrogantiam in aliis 

 spernere, et in me deprimere didici. 



Silene quadrifida videtur esse a Lychnide nostra quadridentata planta 

 plane diversa. Nostram novi, alteram non. Nostra nunquam trigyna, saepe 

 pentagyna, et toties forte tetragyna est. Numerus naturalis itaque. quinarius ob 

 petala Semper quinque.^) Differentiam nostrae nunc etiam agnovit Hallerus, 

 Hist., Nr. 918. Non tam Halleri auctoritas, et fama, quam candidi Seguierii 



') Vide Supplementum B, p. 593. Quandoque bonus dormitat Homerus. Conf. C. de Flatt, 

 ..Zur Geschichte der Aspertda Nenreichii Beclc" in Verhandl. der k. k. zool.-hotan. Gesellsch. in Wien, 

 ]>.i\. XLV (1895), S. 3.53—355. 



•-) Tiiunaoi, Mant., II, p. 385. 



