£i5 a Z E 3 M A N M 1 G E L T. L 



V. In de Tuin van den Heer Beverning heef» 

 deeze Plant weleer gebloeid, ichreef Her* 

 Hoofd- MaNNüs nu omtrent honderd Jaar gelecden, 

 ïTUK. De vermaarde C o m m e l y n gafze ia 'c Inatfle 

 der voorgaande Eeuw aan 'c licht , onder de 

 Planten van den i\müerditnren Tuin, doch hy 

 merkt aan, dat de Stengels wei drie Ellen oi 

 honger groeijen (*) , naar de gefteldiieid van den 

 Grond, Hy beeldt de Bloemblaadjes wel een, 

 Vinger lang af» die cigcnchk op de kanten ge- 

 golfd zyn , en zig opwaards lanicnvoegen boven 

 de Meeldraadjes , welke met den Styl byaa ho- 

 ïiTontaal zyn uitgeftrekt , zo dat de Bloem zi^; 

 als een Vlammetje op een Rooftcr vertoont, 

 gelyk L I N N iE u s het xinnAeeldig: «tgedrukc 

 heeft, in de Aantekening v/ordt gezegd, dat 

 deWoftel naar een Driehoek dcx Wcrküedtn 

 gdykè (fiwmm fabriUs in 't Latyn doch 't 

 is blykbaar , dat men daar door een Winkel- 

 haak verüaan meet. De Bladen zyn famen- 

 trekkende , maar de Wortel is vergiftig , zelfi 

 in kleine veelheid gebruikt zynde, volgens Her- 

 mankus; daar niettemin de Malabaaren hem 

 voor een Tegengift houden. Misfchien hangt 

 dit van de bereiding » gwlyk in de Yucca , 

 diCj volgens den Ridder, veel minderden by- 

 naam van Gl&riofa verdient (fj. (a> 



■(•) Cat,lis Orryt/ii zegt LiKN^US /« AïaKtts/a Altera; diC 

 is: de Stog een iie=n lang. 

 <t) Dc Tucta CUr,.U heb Ik in het IV. Stuk , blailz- 



^ékc mcii vilden kan in layn VI, Stüb, blacU. ^V-» 



