U C X A N D R I A. 289 



i zclveiij maar veeleer naar de Ehdcn zwce- 

 , mende van den Maftikbcoin , te wccten , wit- 

 , achtig groen en nooit verwelkende. Deszelfs 

 j Hout fchynt Gommig cn ligt xe zyn , yaw^ 

 , buiten roodachtig , welke Kleur ook de Tak- 



> jcs hebben, die lang en dun en ragt zyn, m-t^ 

 , «-cinige Bladeren zonder orde bezet. Drie 



> vyf of zeven Blaadjes ihan aan een middel- 

 5 rib, op de wyze der Tiladen van den Maftik- 

 . bcoin. De Takjes zyn welriekende cn zo 



• Goffimig 



•annecr menze behandelt. 



I vast aan de \'ingers klceven. Hy draagt klei- 

 ne v.itte Bloemen , zeer g-elykende naar die 

 van de Acacia , diie bv elkander als een Zon- 

 nefchermpjc , zeer welriekende , doch die 

 volgen gecle 



>Znaden, 



I roodachtig zwarte Blaasjes .\ 



5> nict minder welriekende, en van binnen een 

 '1 Honigachtig geel Vogt bevattende, dat bitter- 

 » achtig van Smaak is en een weinig fchcrp cp 

 !5 de Tong. ' Zy hebben de gedaante cn grootte 

 >» der Vrugten van den Terpenthynboom, zyn- 

 3, de in 't midden dik cn aan de enden puntig. 

 » Zy hebben den Reuk van Opobalfamum\ \ 

 5» Welk in de Zomer uit de infnydingen van den 

 )> Bast zypcit, en in de eerfte opflag wit is van 

 ii Kleur , wordende vervolgens groen , dan 

 ^ Goudgeel en eindelyk eene Honigkleur aan- 

 3i ncemcnde. Uitzypelende is het dun , wor- 

 j> dcnde vervolgens troebel, dan wederom hel- 



•I" Deel. ii. stuk. ' * 



