O C T K D R I A 299 



in gebiuik. Men acht het eene verkoelende ^^11.^^, 

 cigenfchap te hebben , en hierom , zo wel als yTlC* 

 om den Reuk,maaken 'er de Indiaanen, als hetrioofu- 

 fyn gemalen of geraspt is , een Pap van met^^^'^» 

 Water , en beftrykcn daar hun Lighaam mede.^^f;;'^'-^- 

 Hct Afkcokzel, zo van het Witte als van het 

 Gcele, dient in verdunnende , Zvveetdryvcnde 

 Dranken , inzonderheid ook tegen de Venus^ 

 Kwaaien. De Makasfaaren gebruiken het San- 

 delhout niet, dan om de docdc Lighaamcn in 

 de Kisten te beftrooijen. De Benjaanen en an- 

 dere Indiaanen maaken 'er Houtmyten van tot 

 het verbranden hunner Dooden. 



Een kort woord moet ik hier nog te berde Rood 

 brengen , aangaande het Roode Sandelhout. Dit^^"^^""^ 

 V3]top de gezegde Eilanden niet, maar wordt 

 van de Vaste Kust in Water-Indie gebragt. Ze- 

 ker Heer, die tegen 't end der voorgaande Eeuw 

 de Landen door gereisd hadt , daar het valt, 

 heeft aan R u m p h i u s verzekert , dat de Boo- 

 mcn van het Roode Sandelhout cn Kaljatours- 

 Hout alleen in Ouderdom verfchillen. De 

 oudftcn, naamelyk , zouden het eerlle uitleve- 

 Tcn. De Heidenen van de Kust van Knro- 

 mandel noemen het Kal jatours - Hout , fchr\-ft 

 die Heer , Rakta - Tsjandanam , dat is Rood 

 Sandcl , zynde dc benaaming Tsjendan , dooi- 

 de Arabieren in Sandal veranderd , van hun 

 eerst afkomftig , cn dus, met dat Hout, eerst 

 Perfic en Arabic, en vervolgens in Europa, 

 ^^vergebragt. By het kappen, zegt hy, gcefc 



