E N N E A N D E ï A. 323 



groen. Dceze Bladen hadden een aller -aan- 

 genaamfle Reuk en Smaak van Kaneel, welke ^ 

 zyj door zeven Jaaren in zyn Kruidboek tCH 

 leggen , nog niet kvvyt geraakt waren. Dezel- 

 ven liaan byna tegen elkander over. Aan de^^ 

 enden der Takjes, en uit de oxels der Bladen , 

 komen de Blocmfteeltjes voort, die zig in drieën 

 verdeden , draagende kleine groenachtig geelc 

 Bloempjes, uit zes Blaadjes beltaande, welke 

 ovaal , gefpitst en holrond zyn , hebbende ncgca 

 Meeldraadjes en een enkelen Styl , met eenen 

 platachtig geknopten driekantigen Stempel. De 

 Reuk der Bloemen is zwaar en niet aangenaam , 

 gelyk die der Krul-Lehen. Hier op volgen 

 Vrugten i van grootte en figuur als een Olyf , 

 fmaakdoos , hoog blaauw en week , waar in 

 een graauwachtige Ncot bcÜooten is, die een 

 vvitce Pit heeft, v.clkc zeer fpocdig bederft, 

 zo dat men de Zaaden tot Voortteeling niec 

 kan overzenden : maar twee Boompjes , met 

 de Stammen een Arm dik, varen behouden in 

 Europa overgekomen en groeiden zeer tierig 

 in de Kcizerlyke Tuin. 



Het Hout vnn deezen Boom bevondt hy 

 wie en niet zeer hard te zyn , bekwaam tot 

 Planken. De Wortel zweette overvloedig Kam- 

 fer uit , en hadt 'er ork de Smaak van , zynde 

 bovendien zeer famentrckkonde. De binnehflé 



Bast kwam in Kleur, Reuk en Smaak, volmaakt 

 niet de Oostindifche Kaneel overeen; z^-nde al- 

 ïeenlyk zo fyn van Samcnwcefzel niet en wat 



Ji-CuL. ihsvjn. 



feherp 



