4l6 i lENMANNICE 



II. „ Ey aan de Schors hangt, zynde eerst week, 

 A^r^^i- dan ftyf wordende en eindelyk broofch , zo 

 Hoofd- „ dat menze met de Vingers tot een grof Poei- 

 stu'^. jer kan wryven. Deeze Gom is zeer door- 

 ^"T' s' fchynende , doch door haarc hoogroodheid 

 :hi Hout. sj ^g^jQQj^j. zig zwart en donker. Ik hebze 

 „ Smaakeloos bevonden , en zonder eenigc Sa- 

 „ mentrekking ; die echter Browke verzekert 

 „ daar in plaats te hebben. In Water gefool- 

 3, ten , maakt zy zelve zoetachtig en allengs 

 II meer en meer rood , fmeltende daar in lang- 

 „ zaam, doch op 't laatst geheel, en verfchci- 

 „ dc Weeken noodig hebbende , om weder dik 

 „ te worden." 



De Heer Jacquin twyfelt zeer ot de 

 Boom, door Catesby verbeeld, wel met 

 den zynen en dien van S l o a n e in Soort over- 

 eenkome. „ Takken zonder Doornen (zegt hy,) 

 „ Trosfen uit dc Oxels , die al te los en lang 

 „ zyn ; de Bladen zo groot en van eenezo nm- 

 vormige figuur, vallen niet ons Gewas. Op 

 " de nieuwe Plaat van B l a c k w e r-i- j 

 ]\ dc Bloemen rood , allen zesbladig, fn met 

 meer dan tien Meeldraadjes voorgefteld, ec 

 „ bloeijende Tak van een Bladerigen afgezon- 

 derd, daar hy doch op den zelfden tyd zow 

 " Bloem- en Vrugtdraagende , en een altoos 

 „ groene Boom zvn , als ook de afwezigw^ 

 ^ der Doornen : dit alles maakt , dat ik niet dc- 

 „ grypen kan , welk Gewas men daar mede 

 „ doeld hebbe." 



XI.DEÏL.IL Stujc. 



