37Ó D R I E M A N N I G E 



VI. Zaad of Graan wordt aldaar, met Smaak, van 

 y^iDEEL. (Je Paarden gegeten. Hy heeft de P15nt, uit 

 Hoorn- het gene hem van daar gezonden was , in 

 ^^^^^'^^^^^Vrankryk geteeld, en zeer fraay in Plaat doen 

 'brengen. Uit den Wortel fchiet zy een groo- 

 te trop Bladen, die Scheedswyze elkander om- 

 vatten, en helder groen zyn , loopende pun- 

 tig uit. Dc langte deezer Bladen is omtrent 

 anderhalf Voet, en uit het mid Jen derzelven 

 ryst een Halm van by de twee Voeten hoog- 

 te, met eenige breede vScheedebla den omvat. 

 Die Halm verdeelt zig in twee Fluimen , waar 

 -van de één eer dan de andere open gaat, be- 

 ftaande uit verfpreide Aairen, van twje,drie, 

 vier, tot twaalf Bloemen, op Haairachtig dun- 

 ne Steeltjes. Ieder Bloem heeft een Kelk van 

 twee langwerpige puntige Kafjes , waar bin- 

 nen het Blommetje van één Kafje met kleine 

 witte Haa'rrjes aan den voet en drie Meeldraad- 

 jes met Vorksvvys' g^fpleeten Knopjes, b-ne- 

 vens twee witte ruige Stempels , die, z'g naar 

 elkander omkrommende , als een Kroontje 

 maaken om don Kelk. Hét zeldzaamfte is, 

 dat zyn Ed. het Zaad, na dat het BloemJcaffe 

 daar afgelcheiden was, nog bezet vondc met 

 het Baardje, van vier of vyf Duimen langte, 

 't welk hem deeze Grasplant in .dit Geflagt 

 hadt doen plaatzen. Maar , hoe kon dit val- 

 len, tprwyl het Vrugtbeginzel zyne Stempels 

 ha4t ? Zou men niet mogen denken, dat zy» 



