G R A S P L A NT E N. 439 



Cc ergendyke Tarw niet is geweest, zou men vr. 

 daar uit opmaaken , dat 'er de Paarden mede 

 gevoerd werden ; voor welken de Tarw te vet ^J^^^^^o- 

 en zwaar , ja nadeelig is. Ondertusfchen is 't 

 zeker , dat de Ouden de Zea geteld hebben 

 onder de Soorten vanKoorn: gelyk de Spelt 

 nog heden , in de vlakke en Noordelyke dee- 

 len van Switzerland, het voornaamfle Graan isj 

 20 de Heer Hall er aantekent, wordende 

 ook in Swaben en Frankenland , zo wel als in 

 andere deelen van Europa , gebouwd. 



De Spelt is van het zelfde gebruik als de 

 Tarw , en wordt in hoedanigheid gerekend als 

 een middelflag tusfchen Tarw en Gerst : zyn- 

 de het Brood , daar van gebakken , ruim zo 

 aangenaam en verteerbaar, doch niet zo voed- 

 zaam als het Tarwebrood. Het Meel, inzon- 

 derheid , is witter en fyner dan het Tarwe- 

 meel, hebbende ook meer Lymigheid in zig; 

 zo dat het bekwaainer geacht wordt om Styf- 

 zel van te manken , daar ook wel de Spelt 

 den bynaam van voert (*}. Men heeft de- 

 zelve deswegen Fm- genoemd , van 't welke 

 Farina afkomftig is , en yidor , een byna ge- 

 lyknaamig Woord , waar van het Graan den 

 Daam kreeg (t)« Een zeer gemeen Soort van 

 Bier 



(*) Zea AniN lea vel Zeopyron Amyleiim. C. P. Pnt. 

 S2. Zea Amylacea. Mor. BtJ!. III. S. 8- T- 6. f. 3. 



(t) Zea vulgo Speltu , Far antiquis , Ador 1 ufteiicj- 

 tibus & Semeil Aduruum. Dor. 



Ee 4 



II. Deel. XIIJ. Siuk. 



