4» S AMBNTEELiGË Kruiden. 



IV, mige Bergen van Italië, by Verona , groeit dit 

 ^^zïu" ^""^^ » fommigen voor het Rhaponticum , 

 Hoofd- of de PoDtifche Rhabarber van Dioscori- 

 «TUK. n E s , gehouden hebben. Het heeft Bladen by- 

 ^'^f/f^lna als die der Klisfen, maar kleiner, meer naar 

 het Loof van den Alanrs -Wortel gely kende, 

 van boven groen , van onderen wit Wollig , 

 doch het komt ook rnet fmaller Bladen voor , 

 gelykende naar die van Patich , en by den Steel , 

 die lang is , fomryds eenigermaatc gevind. De 

 Steng is ongevaar een Elle hoog , en draaf',t een 

 Bloemkop , veel grooter dan die der Groote 

 Santorie of eenige andere Soort van ditGeflagt, 

 naby komende aan die der Artisjokken. De Kelk 

 bcftaat uit verfchcide rygn van Schubben , aan 

 't end verbreed en droog , aan den rand ge- 

 fcheurd. Hy bevat een tnlryke menig:c van paar- 

 fche Blommetjes , allen twecdigcig , allen re- 

 gelmaatig en het Zaad is met Pluis gekroond. 



De geleerde H aller, van wien ik deeze 

 befchryvin,'^ ontleend heb , asegt , dat de Kelk- 

 fchubbcn zyn , gciyk m het Gemene Rhapon- 

 ticum (*). Hy befchryft deeze Soört , die hy 

 zegt zeer overvloedig te groeijen in de Geberg- 

 ten van Neder- Wallis en elders aan de Swit- 

 zerfche Grenzen , waar van de Wortel eece 

 Maagver fterken de kragt had, zynde dik, rond 

 en Kruiderig van Smaak. Welk ander gemeen 

 Rha- 



f ♦) Caïycis Squamac — fine dilatato , (Icco , p«t oram laccro 

 lit in vu'tgaji Rhapontico. Htlv. intio*t. l, 69* 



