IN 'T. ALGEMEEN BESCHOUWD. I57 



Planten zyn , hebben eene Samentrekkende ei- Inlei- 

 genfchap. De meelten, daar het Sap overvloc-^^^*^* 

 dige Oliedeelen en onzydige Zouten bevat , be- 

 vorderen den Afgang. Door verbranding komt 

 uit de meefte Planten , in de Asch , een Loog- 

 zout te voorfchyn , waar van de Potafdi een be- 

 kend voorbeeld is. Hetzelve leveren de genen , 

 die het meefte Zuur bevatten, dus van eene 

 regt tegenftrydige natuur zynde, het overvloe- 

 digfte uit. In geene Planten openbaart dit vaste 

 Loogzout zig , zonder de verbranding ; maar 

 fommigen geeven 'er niets van , en dit zyn 

 vooral zodanige Planten , welke een vlug Loog- 

 zout hebben , gelyk de Lepelbladen , Uijen , 

 Prey en dergelyken, het welk dikwils met eéne 

 Kruidigheid gemengd is, gelyk in het Mosterd- 

 Zaad , de Thlaspi en anderen. Ten opzigt van den 

 aart der Sappen is nogthans in even de zelfde 

 Planten een aanraerkelyk verfchrl naar den tyd 

 van 't Jaar ; want in 't Voorjaar zyn dezelven 

 Wateriger, in 't Najaar Olieagtiger. Ook heb- 

 ben de deelen van een zelfde Gewas , de Wor- 

 tels , Bladen , Bloemen , Vrugten , Zaaden , de 

 Schors en het Hout, even de zelfde eigcnfchap- 

 pen niet. De drie laats tgemelden zyn in veelen 

 fterk bezwangerd met eene Aromatieke Olie , 

 welke 'er dan de voornaamfte kragtaan geeft , en 

 die men dikwils te vergeeffch zou zoeken in de 

 andere deelen of 'er ten minfte veel minder plaats 

 |n heeft. Zy is in fommige Zaaden, even als 

 in de Kruidnagelen , zo overvloedig, dat men- 



