Ö E R K R O I D K U N 6 E. l6l 



KO fober > dat het dikwils zeer moeielyk ja fom- Inlbi-» 

 tyds onmooglyk is , dezelven uit die befchry- 

 vingen te kennen en te ond.erfcheiden. De vol- 

 gende Eeuwen verr^-kten de Kruidkunde ter 

 wereld niet. Zy onderging het lot van alle Wee- 

 tenfchappen , die na de Zesde Eeuw , toen de 

 ZuideJykc dcelen van Europa door woefte Vol- 

 keren uit het Noorden cverflroomd waren , ge- 

 heel verclweenen , cn niet dan eenigermaate 

 heriteld werden door de Arabieren , van welkeii 

 de Geneeskunde , van de Negende tot de Der- 

 tiende Eeuw, in Afm, Afrika en Spanje, meer 

 volgens de Redeneerkunde , dan volgens de Na- 

 tuurkunde, geoefend werdt. 



De Kruidkunde , naamelyk , is , verfcheide yetytü 

 Eeuwen lang , het Voorwerp der Geneeskundi- 

 gen alleen geweest. In de Vyftiendc Eeuw , 

 toen de W'eetcnfchappen in Europa tot ccnige 

 herftelling kwamen , zogt men de Planten flegts 

 in de Boeken der oude Griek^che Autheuren 

 op , en M A T T H I o L u s , die vermaarde Over- 

 /ctter van Dioscorides , ging dezelven 

 niet met dc Nauiurlyken vergeleken , maar 

 maakte zig, uit de befchryvingen van zyn Au- 

 theur, denkbeelden van Gewasfen, hoedanigen 

 de Natuiir nooit hadt voortgebragt. ónderen 

 flaagdcn niet veel betei; , met het vertaaien der 

 ^Verken van Aristoteles en TheopIiraS' 

 Trs. Niettemin werdt dus allengs de kennisfe 

 der Griekfche Taal , de beoefening der Na- 

 L 



