DER Kruidkunde. ipp 



tus van onze Stad gevoed. Zyn Ed., immers, Inlei- 

 hadt in de Voorrede van zyn Werk (*) , dien- ^^ï^'^^- 

 aangaande , ten opzigt van dceze zyne eigene 

 Methode gezegd, dat zyn Ed. „ geene Grond- 

 beg.inzelen , van andere Autheurcn, wie het 

 „ ook zy, opgegeven, aankleevende , maar aan 

 5, de Wetten' der Natuur alleen zig verbinden- 

 33 de 3 cene uitkiczing had willen maaken , en 

 „ dus de Naruurlyke Klasicn , door anderen ter 



3, baan gebva^^t , behoudende , dcrzelvcr gerat 

 „ vermeerderd hcbbe". Dc lieer A d a n s o n 

 nogthans twyfelt hier aan , vindende oiiJcr de 

 Klasfen van den Heer va« Rqyen maar vier 

 die Natuurlyk zyn , te weeÊeo , de Défde , Zes- 

 de, Dertiende en Veertiende Klasfc. Ik zal hfer 

 een Schets van dcczc Methode voordellen. 



Zyn Ed. befchouwt de Planten , i. naiir hci 

 getal van heare Zaadblaadjes of Zaadkwabbc]i : 

 2. naar het af- of aanwezen van de Kelk o!' 

 Bloemblaadjes : 3. naar de figuur van dc Kelk : 



4. naar de plaatzing van de Kelk , Bloem of 

 Meeldraadjes : 5. naar hef getal van dcczc 

 Draadjes en van de Hokjes in de Vrugt: 6. naar 

 de onderlinge evenredigheid van de Meeldraad- 

 jes: 7. derzelver vereeniging : 8. het meer of 

 minder getal van deeze Draadjes : 9- de zelf- 

 ftandigheid der Planten. Dus worden zy van 

 gedagten Hooglceraar in de volgende twintig 

 Klasfen onderfcheiden. 



(♦) F&r* LtjJenJIs Prodrmu,.. Lugd. Bït. 1740. 



N 4 



ÏL CUU I. STWK, 



