DEN LoNTA R-B OOM. ^l6^ 



hun Werk van dagelyks , ten dien einde, den ^-^ 

 Stam te beklimmen. Dit doen zy doorgaans ' ^ij"^' 

 aan Boomen , die met verfchejde Vrugtfchee- Hoofd- 

 den beladen zyn : zy knypen eerst zodanig een 

 geflooten Vrugtfcheede , of wryven dezelve 

 zo fterk , dat al het gene 'er binnen is getaieusd 

 worde ; voorts, na verloop van drie Dagen , 

 fnyden zy 'er de voorfte en kleinfte helft af, 

 bindende den Steel aan een Tak of Bladfteel 

 vast , en dan een Potje of Bamboes aan den- 

 zelven hangende , 't welk in eene Nagt vol 

 druipt. Dagelyks moet een nieuw Sneedje 

 van de Majang afgenomen worden , en dus 

 druipt zy zo lang , tot dat de gcheele Tros 

 is afgefneeden. Men kan middelerwyl de an- 

 der-e Majangs , die 'er aan den Boom zyn , 

 laaten Vrugt draagen. Als men 'er Suiker van 

 kooken wil, dan worden de Potjes van binnen 

 met Kalk befmeerd, 't welk het Sap, ook wet 

 Sura genaamd , dikker maakt en deszelfs Zoe- 

 tigheid bewaart. 



Dit Sap wordt , ov£r een maatig Vuur , eerst i-ontar. 

 tot een dikken Syroop , Carpotne genaamd, ge- ' 

 kookt ; daarna in langwerpige Korfjes gegoo- 

 ten en in de Rook gedroogd : vervolgens komt 

 daar van de bruine Lontar - Suiker , welke 

 men Jagara noemt. De Javaanen maaken 

 'er kleine Broodjes van , die zy in Bladen 

 winden en dus te koop brengen. Zelfs ver- 

 mengen zy hem wel met den Sagueer - Sui- 

 ker , die bruiner en vogtiger i$, ook zo goed 

 riet 



31, Deel, l. Stok. 



