DEN SArIBO E-B oom. 



gentig: zy loopen famen naar 'c middelpunt, 1.' 

 of eigentlyk naar de plaats der inplantinge -^^JJ^^' 

 van den Steel, die niet regt in 't midden is. hoof'd- 

 In de jonge Bladen zyn dceze Punten famen- stuk. 

 gevouwen , en als in een Scheede beflooten. 

 De Bladen zyn eerst geel , dan licht groen ; 

 blyvende veel gladder en bleeker dan die van 

 den wilden Lontarboom , waar van zy ook 

 daar in verfchillen, dat zy een geheelen Kring 

 maaken , en niet open zyn by den Steel. 



Men verhaalt, dat deezeBoom niet \'oor zyn 

 dertigfte of veertigfte Jaar bloeit , en derhal- 

 ve, waarfchynlyk, ook niet eerder zyne Vrug- 

 tcn geeft. Anderen zeggen , dat hy maar eens 

 Vrugt draagt in zyn Leven. Tusfchen de 

 Takken of Bladileelen komen uit zekere Hoo- 

 zen of Scheutjes , zegt R u m p h i u s , dunne 

 roodagtige Steelen voert , die nederwaards han- 

 gen , omtrent drie Voeten lang. Zou Lin- 

 NiEüs deeze bedoeld hebben, wanneer zyn 

 Ed. van een Draad tusfchen de Bladen fpreekt ? 

 Immers ik vind by R u m p h i u s geen hcc 

 minde gewag van zodanige Draaden tusfchen de 

 Straalen van het Blad , als 'er in de Wilde 

 Lontarboom door den Ridder aangetekend zyn. 

 Of zoude men de^n Boom met den Sariboe 

 verward hebben? (*) 



Hoe 



zie N. L. EURMANNï Fhra Indica, p. i, a!wa«r de 

 rtlmA Zeylanica^ welke de Heer J. BurmANNUS gezegd 

 S 3 hadt. 



