I. jonge flobberige Merg wordt Liplap gehetea 

 Afdeel. Nederlanders , en van de Maleijers Gi- 



HooFD- lamhir. 



STUK. In zeer oude Nooten worde de Pit als Been- 

 j^^^jj?"§<=hard , en het Sap, of de Melk, daar binnen. 

 Scheut, vermindert allengs ; indien zy niet goor wor4t 

 of bederft geheel uitdroogende , zo dat 'er niets 

 van overblyft dan een Suikeragtig Appeltje of 

 Peertje , Pyrum Calappce , in 't Maleitfch Towi- 

 ho en Tomboan genaamd , dat is een Gewas of 

 Uitfpruitzel. Het zit doorgaans aan een der 

 Gaatjes of weekc Plekken van de Schaal, en 

 verflrekt als tot den grondflag of wortel van 

 de jonge Boe of Scheut, welke de Noot zal uit- 

 geeven : wordende daarom ook van de Maleijers 

 Ma«a,datis Oog, geheten. Terwyldeezc Bot 

 uitfchiet, verteert de Pit en dat Appeltje wordt 

 grooter, tot dat hetzelve degeheele Holligheid, 

 byna , van de Schaal bellaar. Middelerwyl 

 §eeft de Bot , nu de langte van een Vinger be- 

 komen hebbende, haare Worteltjes uit, die ali 

 Wormen kruipen langs de Oppervlakte van 

 de Schaal. Vei-volgens wordt het Appeltje 

 wederom kleiner , en krimpt zodanig in , dat 

 hetzelve , wanneer men de Noot wat hard 

 fchudt, van de Scheut afvalt en binnen de Schaal 

 rammelt. Dit Spruitje komt niet uit den 

 Bolfter , ter plaatlè daar de Noot aan haaren 

 Steel gezeten heeft , maar dikwils geheel ter 

 zyden , waar op men in 't plaoteï ce letten 

 heeft* 



Schoon 



