DEN K A L A P P ü S-B O O M. 3I7 



ren in rusc gelaten wordt door de Teifferaars , I. 

 dan draagt hy gemeenlyk in 't vervolg betere Afdeel: 

 Vrugten. In Oostindie rekent men hem op HoofId- 

 zyn dertigfte Jaar in zyn beste fleur te zyn, stuk. 

 draagende Vrugt tot in het zestigfte: maar in 

 fommige anderen Gewesten zegt men, dat hy 

 wel honderd Jaaren oud kan worden. In zyn 

 Ouderdom vermagert hy kragtig cn de Nooten 

 worden allengs kleiner, zo dat zy eindelyk niet 

 grooter zyn , dan een Eenden - Ey. In de 

 hoogde Ouderdom beginnen de l'wygen of 

 Bladfteelen ook af te vallen , zo dat 'er niets 

 overblyft dan de bloote Stronk. 



De Stam van dcezen Boom i$ wel taamelyfc Het be- 

 glad van Schors , doch heeft zekere Knobbels fj^^T 

 ter plaatfe daar de afgevallen Bladen geflaan - 

 hebben. Dit zyn geen Wrongen , die den 

 Stam omringen , gelyk men hem in verfcheide 

 Afbeeldingen ziet voorgelleld , maar zekere 

 halfmaanswyze verheffingen , welke als trappen 

 maaken aan den Boom, en dus gelegenheid 

 geeven aan de Indiaanen , om hem te beklim- 

 men. Zulks doen de Teifferaars , gelyk men 

 de genen noemt , die hier van hun werk maa- 

 ken, dagelyks met groote vaardigheid ; zo dat 

 men van verre zoude zeggen , dat men een Kat 

 by den Boom op zag klauteren. In fommige 

 Landen , evenwel , hebben zy zekere Stroppen , 

 waar in zy hunne Voeten zetten , en dan gaat 

 het opklimmen zo fchielyk niet in 't werk. 

 Zelfs worden Ibmtyds Keepen in de Stam ge- 

 hakt, 



il* Dkh^ I. stag, 



