PEN PjNANGBOOM. 395 



Het gebruik der Pinang - Betel , op de ge- I. 

 dagte manier , heeft ook wel degelyk zyne Awjeel. 

 nadee!en, Die dezelve geduurig kaauwen ver- Hoofd- 

 liezen v roeg hunne Tanden , zegt R u m p h i u s , stuk. 

 hoewel een maatig gebruik den Mond vast m^akt. jj^jgj^^" 

 Voorts weeten de Indiaancn onder de Pinang 

 zekere dingen te mengen, die of een weezent- 

 lyk Vergift zyn of de Menfchen lang doen kwy- 

 nen of tot Min verwekken ; om van de zoge- 

 naamde betoveringen , door dat Middel , niet te 

 fpreeken. Dit is de oirfprong van een zeer ge- 

 meen Spreekwoord in Indic , wanneer men ie- 

 mand ziet uitteeren : Hy heeft (rgens een Pi- 

 nang gekreegen. Men befchuldigt inzonderheid 

 het Indiaanfche Vrouwvolk , dat zy zig dus uit 

 jaloersheid aan haare Minnaars wreeken. Bui- 

 tendien weetcn zy daar van zig aartig te be- 

 dienen in haare Minnaaryën ; wordende de Pi- 

 nang - Betel dikwils als een teken van gene- 

 genheid aangeboodcn of door den een den an- 

 deren toegezonden. Van de Bladen en Bladftee- 

 len ; zelfs van den Zak , waar uit de Bloem- 

 en Vrugtfleng voortkomt , als ook van het 

 Gewcefzcl , dac aan den Voet der Twygen 

 zit , wordt nog wel tot Korfjes , Zakken , 

 Doozen of Tabaks Bonkosfen , gebruik ge- 

 maakt. 



RüMPHiüs merkt aan , dat van de tam- soorten 

 me Pinangboomen drie Soorten zyn , waar nog^'^"pTj^^"^ 

 eenige Verfcheidenheden onder loopen. i . Die'joomca, 

 welke de grootlte Vrugten draagt , in 't Ma- 

 leicTch 



II.DF.Ï.L. I. STUR. 



