4l6 B E S C H R Y V I N G VAN 



I. boom genoemd zyn , om dat dezelve van de 

 Afdeel, voornaamfte nuttigheid is , wordende tot het 

 Hoofd- teifFeren gebruikt. De VVyngeevende eigen- 

 sTUK. fchap , naamelyk, is byna de eenigfte, welke 

 hem van bdang doet zyn , en hier in volgt 

 hy aan den Lontar , die wederom aan den 

 Kalappus - Boom in deezen volgt. Van beide 

 * Zie de laatllen is reeds gefproken *. Het teifFe- 

 bMz.itóö,^.^^ verfchilt hier een weinig , doordien niet 

 de nog geflootene Scheede, maar de Tak van 

 den Bloemllcng gekneepen , geklopt en ge- 

 kneusd wordt, tot dat de Bloemen beginnen 

 te verflenzen ; dan fnydt men den Tros af, 

 en hangt aan de Stomp een Vaatje, Pot, 

 Kalabas , of Bamboes - Riet , om het uitdrui- 

 pende Vogt op te vüngcu. Vceltyds worde 

 'er maar een Zak toe genomen , die van de 

 onderfte Schors der Sagoe - Takken famenge- 

 naaid is en dan met een Lapje van boven 

 tegen 't invallen der Vuiligheden toegedekt 

 wordt : als in de Afbeelding kan gezien wor- 

 den. Doorgaans neemt men- dien Ontfanger 

 tweemaal 's daags af ; doch het druipen van 

 de Boomen is ongelyk. Ook wordt niet al- 

 toos de Tros even fchielyk afgcfneedcn. De 

 Amboineezen maakcn eerst cene Infnyding in 

 den Tak , en hangen het Vat daar aan , tot 

 dat alle de Bloemknoppen afgevallen zyn : die 

 van Java en Baly fnyden den Tros van den 

 gekneusdcn Tak aanftondsaf, en verder dage- 

 lyks een Schyfje van den Tak 3 't welk de 



