C7?> B £ E ïi R Y V ï r.. ?ï V A N ■ 



%. alleen, maar leiden zeifs den gebeden Pad- 

 '*"'Tn^' 5» deftoelop de Wonde; de Duicfcfaers inzon- 

 };coïi>- derheid: Kkv maakte 'er ook veel gebruik 

 ')<tui/- »» ^*°> l'etze blyven , om van zelf af 



^{w: „ te vallen , waarfchouwende, dat men door 

 „ afrukken misdeed. Ik wil niet ontkennen, 

 „ dat zy in een ligte Bloed ftorting van dienst 

 kan zyu; doch in deeze Eeuw is zy geheel 

 ,j in onbruik geraakt," 



De grooté Franfcbe Chirurgyn Mor and 

 ftelt de Bovist , in dit geval , met de Spons 

 gelyk , en achtze minder kragtig dan de 

 Zwam (*), Het zekerfte is, dat men op geen 

 van beiden , in zwaare Wonden , volftrekt kan 

 betrouwen. Egter is de kragtigheid van het 

 Poeijer der Bovist , tot Bloedftemping , niet 

 lange Jaaren geleeden , door Proefneemingen 

 op P:. arden, van Monf-', di. la F 05 se in 

 Vrankryk zigtbaarlyk bevestigd Cj;. De En« 

 gelfchen perfen de üovist, nog vogtig zynde, 

 wit, droogenze in de Oven en maaken 'er dus 

 Tontel van , die aangcfloken en onder een 

 Byekorf gelegd , de Byen bedwelmd doet 

 neervallen (-{.). Hier te Lande gebruikt men 

 daartoe, zeer vaardig en mooglyk beter, zon- 

 der Stank, den Damp van brandende Zwavel. 



Tec 



f * ) S c K >' « N c K E Vertoog. Ho!l Ma^tfik. \ l. Db»l, 

 '!) PhiL TranP^H. 1755. Vol. XLTX. F. i. p. 38. 



