254 EENHUI'/ ZGE EOOMKN, 



II- is op dorre Bcrggronden tn in de Kreupclbos- 

 ^^^x^'" li.hcn. Ray, niettemin, verzekert, dat men 

 Hoofd- ze in Engeland meest op vogtige Zandgronden 

 aantreft. In de Bosfchen \m S weeden , en 

 BfrJt!"' zelfs van Lapland , is de Berkcboom, naast dc 

 Pyn- en Denncboomcn, het gcmeenfte Boom. 

 gewas ; doch zodanig , dat wanneer wyd uitge- 

 Itrekte Bosfchen der laatstgcmelden , (geJyk diA'. 

 wils gebeurt ,) docr Hemels Vuur of anders iu 

 branu geraakt en verbrand zyn , de Berken als 

 uit derzelver Afch verryzen , en nieuwe Bos- 

 fchagiën maaken op den ontblooten Grond. 



Dit Geboomte volgt , gelyk veele anderen 5 

 den aart van zyne Groeypbats. Öp de tofv 

 pen der Bergen komt het zelden voor, en da 

 vertoont het zig byna als een Hecftcr, ge^ 

 vende dc Stam , die naauwlyks een half VocC 

 lang is, aan alle zy den Takken uit, welke zwart- 

 achtig zyn en langs den Grond kruipen. In 

 *t hangen der Bergen bereikt het byna eens 

 Mans langtc ; dc Takken zyn ook als ver- 

 fchroeid en zeer kort , gek-not door de W'ictÊr- 

 koude ; doch de Bladen , die 'er aan komen, 

 groot en glanzig. In deeze Laplandfche Ber* 

 ken nam onze Ridder waar, dat zy het Uoat 

 zjcet hard hadden en den vStam be/iaandc f'^ 

 menigvuldige zeer dunne Ringetjes ; 't 

 hem befluiten deedt, dat zy, niettcgerr' 

 de kleinheid van Gewas , zeer oud warcr, 

 de vlakke Landen hadden zy een rel 



