M O N O ï K I A. 261 



ce branden , welke aangenaam is van Reuk en ^jj^^^^, 

 het Leder , dat men 'er mede ürykt , niet al ' xix. ' 

 leen zagt en gedwee maakt , maar ook eenHooFD- 

 Geur, byna als dien van Jucht - Leer , byzer/"^^*^^ 

 De Leertouwers gebruiken ze zo wel als den^er^. 

 Bast van Eikenhout , en deeze beiden zyn goed 

 bevonden tot het aanleggen van Meloenbedden , 

 welke hunne Warmte agc Maanden agtereen 

 behielden (*> Het Loof geeft eene geele Kleur , 

 doch welke wat naar 't Groene trekt : wordende 

 daar toe het Garen eerst met Aluin , en dan 

 met Berken - Bladen gekookt. De Boeren Wy- 

 ven in Smaland zieden haare Paafch - Eijercn 

 met Berken - Bast geel. Het Zaad der Berken 

 wordt best gezaaid in afgebrande Landen. De 

 Kolen en Asfche van Berken- Hout zyn dien- 

 ftig om Staal van Yzer te maaken, wordende 

 ten dien einde, tusfchen ieder Laag Yzeren 

 Staaven , vermorfelde Kolen en Afch gcftrooid (f). 

 De Afch gezift , uitgeloogd en gedroogd , wcrdt 

 door fterk V^uur , met den Blaasbalg aangezet , 

 tot een groen Glas gefmolten , dat, door ver- 

 flapte Vitriool - Olie aangetast , fterk opzwol , 

 en cindelyk veranderde in een foort van Lil (f ). 



Aangaande Rusland en Siberië , kan ik niet in Rüs- 

 nalaatcn hier de woorden van den Heer GME-{,e"-e^" 

 LiN te vertolken» j. Het gebruik van den 

 j, bui- 



(») StokMms. Verhand. 1741. III. Band. p. ijï. 

 (t) De zelfde 17+0. II. Band. p. 56. 

 (i) De zelfde. 1758. XX. Bnnd. p. 177. 



l\. DKL. lH. STW. ^ ^ 



