2ti Eenhüizige Boomen. 



men voorkwam, 't welk de gene was, die ft,!- 

 ^xfxl^ Nius de Tarectynfche noemde. De Graauw- 



Hoofd, bunders gaven 'er den naam van Zimbro aan. 

 In de Bergachtige deelcn van Europa, die tus- 



PyKhsm. fchen Provence en Italië begreepen zyn, is 

 decze Pynboom zeer gemeen en bekend oe- 

 der den naam van Alvo of FJvo ; zynde 'er 

 naauwlyks een Landman in die Geivesten , 

 wiens Huisgezin niet ten decle leeft van hec 

 Zaad deezcs Booms , dat zeer voedzaam, ge- 

 «md cn lekker is. 



Decze Pynappel- Nootjes worden Arveln ge* 

 heten in Svvitzerland ^ zegt de Heer H aller, 

 die aanmerkt dat deeze Soort van Pynbooraen 

 m de hoogfte Berg - Valeijen der Alpen, zelfs 

 op de barfte Klippen aan de Yskolken van het 

 Grinde.lwald, overvloedig groeit, zynde gcmak- 

 kelyk van de anderen te onderfcheiden : „ de- 

 „ wyl hy de Schors ruuwer heeft, en deKnob- 

 5, bels geen twee maar vyf famengevoegde Bla- 

 „ den of Naalden uitgeeven, die langer en fty- 

 5, ver dan van den gemeenen zyn , cn zeer digc 

 „ flaan. De Vrugt rondachtig en ongefteeld, 

 „ hangt niet, maar flaat overcnd, bevattende, 

 „ tusfchen haare Schubben , zagtfchaalige Noot- 

 „ jes , met Vlcezige eetbaaie Pitten. T)e ge- 

 j, heele Boom overtreft alle zyne mede-Soor- 

 j, ten door een zeer aangenaamen Aromatieken 

 „ Reuk: weshalve ook de jonge Spruiten, door 

 y, Dcftillatie , eea aangenaamen en kragtigen 

 „ Balfcra uitleveren. De Nootjes houdc men 



