M O N O I K I A. 40Ï 



Nog een ander zonderling gébruik , dat men ^^^^'^^^ 

 Sn die deelen des Aardbodems van den Lorken- xrx. 

 boom heeft , verhaak de Heer Gmelin met Hoofd- 

 deeze Woorden. „ De Siberifche Jaagers of'^^^*^_ 

 „ Sabelvangers zoeken de afgelegenfte en verst 

 5, van de Menfchelyke Samenleeving afgezon- 

 >, derde ftreeken, om een rykcr Vangst tc heb- 

 3, ben. Hier zyn zy genoodzaakt den geheclen 

 5, Winter , al is 't nog zo koud, in de ruuwfte 

 5, plaatfen te verkeeren. Dikwils, nu, gebeurt 

 3, het , dat door de yzelyke Koude de Gest 



van 't Erood bevriest en dus geheel kragteloos 

 5, wordt. In deeze dringende nood fchraapen 

 5, zy het weeke der Lorken - Stammen , dat tus- 

 5, fchen het Spint en den buitenften Bast lege , 



't welk zy zeggen zeer Sappig en zoct te zyn > 

 ^, met een Mes af; laaten hetzelve, een Uur 

 „ lang , met Water op 't Vuur meuken ; doen 

 ^ , 'er dan Rogge - Meel by , en begraa ven het ver- 

 „ volgens in de Sneeuw , waar zy het na ver- 

 „ loop van twaalf üur<*n uitneemen : dan is de 

 „ Gisting reeds begonnen , en het Hef, dat op 

 „ den Bodem legt , dient hun voor Gest (*). 



Het Hout van den Lorkenboom aangaande ;Het Hont, 

 is 't zonderling , hoe P L i n i u s , op 't gezag 

 van V I T R ü V I ü s , zo 't fchynt , heeft kunnen 

 fchry ven , dat hetzelve niet branden wil aan den 

 Haard, noch Kolen geeft, ]a zo min in 'c Vuur 



(O rUr. Sibtr. Tom. I. p. 1-7^. 



Cc 



• 11, Deu^ III. St;;s. 



