\ 



AUCTORE J. ZANARriNIO l3 



couliiigat, frons in globosam formam dilatalur; si sccundum, forma cy- 

 lindrica extruitur, quae sacpe per tlichotomiam, majonbus, miuoribusve 

 iutervallis, ramos aliquot expandit. 



Quoad Halimedae genus, ad perimctrum ramenta plane prodeunt 

 spliaeralia; nisi quod nimis invicem coarctata, fiunt angulosa , unde 

 texlum cellulosura per cellulas regulares atque hexagonas extiinsccus 

 effingilur. CeUularum primigenai'um congeries ad latera magis magisque 

 explanatur, ac proinde frons absokita scutum plus minusve flabellatum, 

 sed pusillae tamen dimensionis repraesentat. Deinceps ex scuto elTormato 

 fasciculus centralium aliquot cellularum se in longius producens ejusdem 

 marginem superiorem exsuperat , eoque pacto ipse cellulae extricatae 

 euudem redintegrant processum; hinc scuta per lenuem cellularum ad 

 scutum inferius spectantium fasciculum, catenata etiam atque etiam 

 multiplicantur. Inferius autem interire potest, intcgro tamen superiore, 

 quod novum centrum vitale praesefert, ac nuUà progignentis opéra per 

 se omnino vigens novas quoque proies gerere valet (Cf. tab. IV. f. i.). 



In Flabellariae génère, quemadmodum nomine explanatur, cellulae 

 primum fascicvdatae protrahuntur , dein per ramositates juxta ordinem 

 parallelum patentes flabellatim expanduntur. Ramositates vero superficiera 

 frondium componentes hue illuc incondite ramenta projiciunt mammil- 

 laria , adeoque se invicem magis magisque complanato-cristatae conte- 

 xuntur , ut textum cellulosura , cellulis irregulariter angulosis , tandem 

 élaborent. Zonae arcuatae concentricae ad hoc genus attingentes, inter- 

 missiones exprimunt , quibus texturae exterioris processus vegetalis af- 

 ficitur, qui post centralium cellularum produclionem tantum progreditur. 

 Ita cellulae in margine superiore saepius liberae nudaeque conspiciuntur; 

 unde frons supei-ius plus minusve minutatim caesa apparet (Cf tab. V. 

 f. I.). Vegetationis pi'ocessus aliquando pi'orsus subsisiit, vel dum taxât 

 per unum aut plura puncta iterum pergit cursum, quod in caussa est, 

 cur nova frons priori similis , ad marginem superiorem innata denuo 

 progignatur; ex quo cum pi"aecedenti génère analogia magis magisque 

 luculenter scatet. 



In Olù'iae génère cellula primigena lineà verticali tubulosa oblon- 

 gatur , dum basis in duos tresve parvos surculos abiens , corporibus 

 ubi crescit , magis magisque inhaeret. llaec usquedum extensio persol- 

 vatur , interior substantia granulosa successivo augmento crassescit, ac 

 in totidem cellulas vesiculosas maternae adamussim similes vertitur, quae 



