48 



J. G. Agardh. 



quœrendas. In Padina et latioribtis Zonariis exigua tantum conspiciatur ten- 

 dentia raajoris increraenti longitudinalis in parte média frondis contigua^ quam 

 in lateralibus partibus; nonne vero suspicari liceret aliam fore rationem in 

 fronde dichotomo-flabellata Dictyotarum, quarum frondes -raedias, invicem s'e- 

 paratas, non iis vineulis cohibitas putares, quibus in fronde non divisa partes 

 oranes cohiberi vidcrentur? Quamquam. igitur in longe plurimis Dictyotœ spe- 

 ciebus segmenta ab initie generantur per paria invicem simillima, et in fronde 

 flabellatim expansa fere fastigiata adpareant; tamen species quoque sunt haud 

 paucse, quœ validiore et quasi magis properante evolutione in segmeiitis mediis 

 frondes générant, quas pinnatifidas dixerunt, et bas aliquando quin immo cau- 

 lescentes, ramosque angustiores et quasi alternes sustinentes. 



Quœ vero si ita sint, nonne suspicari liceret eandem tcndentiam, quam 

 in diversis segmentis ejusdem frondis detegere liceat, quoque obvenire in par- 

 tibus diversis ejusdem segmenti: médias nimirum partes magis aut citius in- 

 crescere quam marginales, non sequis passibus inscquentes? sunt rêvera in iis, 

 quse in evolutione frondis Dictyotarum observare credidi, baud pauca, quœ 

 probare mihi videntur totajn frondem subire mutationes continuas, quas modo 

 dicto explicandas putarem. Ordinem igitur, quem in primaria dispositione 

 cellularum interiorum describere conatus sum, sensim fieri disru})tum a prse- 

 eociore et quasi validiore evolutione cellularum, quœ mediam frondem longi- 

 tudinalem constituant, assumere vix dubitavi. Patet, ut mihi videtur, elonga- 

 tionem citius peractam harum cellularum fieri non posse sine dislocations 

 quadam aliarum cellularum, quse stratum interius constituant. Et si cellulœ 

 interiores ubicumque tegantur cellulis corticalibus, elucet quoque in dispositione 

 cellularum corticalium mutationes perfici debere, quas adhuc magis conspicuas 

 et suo modo proprio perductaS putarem. 



Stratum corticale ubicumque et sub quoque evolutionis stadio cellulas 

 interiores obtegens in Speciebus Dictyotœ adesse contextum cellulis angustio- 

 ribus et directione frondis longitudinali ut plurimum elongatis, satis quidem 

 constat. Hoc stratum corticale monostromaticum permanere in omnibus ge- 

 nuinis speciebus Greneris hodie assuraendum putavi. Hinc D. panieulata et 

 ejus speciebus affinibus, alio modo corticatis, proprium Genus, Pachydictyon , 

 hodie creavi. Utpote interioribus cellulis multo minores, cellulse corticales 

 plures singulis cellulis interioribus superpositse semper obveniunt. Ex bis 

 aliie ipsum lumen cellulœ interioris obtegunt, aliœ septis antepositœ sunt in 

 utraque pagina frondis planœ. Ipsos margines frondis cingunt alise, densius 



