Analecta Algologica. 



58 



lularum, qua' médias partes froiidiuin et seg'mentonim constituant, sefiiii j)ii- 

 tares has mutationes (luoque démuni desistere deberc, restituta sensim quasi 

 liarmonia evolutionis inter partes diversas. Stadia igitur evolutionis, ^hanc 

 ol) (;ausam orta, transitoria, esse in longe j)lurimis speciebus lubcnter assu- 

 merem, si (|uoque in diversis sjieciebus mutationes nunc fiunt magis évidentes, 

 nunc obsoletiores conspiciantur. Cum hac explicatione (juoque bene congruere 

 forsan adpareat cellulas corticales demum fieri omnes subsimiles, a facie rect- 

 angulares, quasi séries longas secus longitudinem frondis excurrentes. Obscu- 

 riore quoque endochromate instructœ, nec raonstrant diversitates, (jua* in di- 

 versis speciebus antea fuerunt plus mirms cons[)icua\ 



Si vero stadia sunt evolutionis ab omnibus forsan percurrenda, tamen 

 hoc diverso modo in diversis speciebus fieri posse, patet. Comparanti plures 

 species evidentius diversas (D. fasciola^ D. ftircellata, B. Bartayresiana, D. 

 radicans) certum mihi adparuit ex ejusmodi diversitatibus structui-a^ charac- 

 teres deducere licere, quibus species sœpe melius dignoscantur quam characte- 

 ribus ex liabitu deductis '). 



Ad cellulas corticales proprias, quocunque modo ha? sub evolutione frondis 

 transmutentur, haud adnumerandas puto maculas illas, in superficie frondium 

 sœpe conspicuas, rotundatas aut sœpe secundum longitudinem frondis paulisper 

 oblongas, quœ cellulis minutis qradratico-rotundatis longitudinales et trans- 

 vei'sales séries, ambitu quasi definitas formantibus, constituuntur. Cellulas in 

 his maculis non minus sua forma œque lata ac longa, ([uam dispositione sua 

 a cellulis corticalibus propriis facile dignoscantur. Ad ipsam fabricam frondis 

 sterilis perficiendam, has cellulas nihil conferi'c putarem. Ubicumque vero 

 formantur, eas certum in finem creatas fuisse, mihi quidem haud dubium vi- 

 detur. In plurimis, ne dieam in omnibus speciebus, maculas istas observavi, 

 sœpius (ni fallor) in regione frondis, quoad limites plus minus definita, quœ in 

 speciebus diversis organa propagationis générât. 



') Sub nomine D. dichotomse saltem 4 species evidenter diversas et ex locis iiatalibus 

 invicem remotis provenientes enumeratas vidi. (^u:i' a me olim descripta fuit D. repens. 

 quamquam structura frondis a D. fasciola evidenter diversa, tamen adhuc apud recentiores 

 varietas consideratur liujus ultimœ speciei. Hodie, quum mihi licuerit 14 species Generis 

 Dilophi describere, patere speravi eam modificationem structurae, quam in D. repente in- 

 dicaveram, rêvera indicare typum proprium, et sistere characterem, quo Gênera propria 

 o])tinio jure dignoscantur. 



