74 



,J G. Ao-ardli. 



Hab. ad oras australes NoVœ Hollandiœ (J. Brac. Wilson!) 



Hœc raraificationis iiorina ad D. pinnatifidam accedens, offert frondem aiif^ustiorem, 

 formas D. linearis parum latititdine superantem; at substantia firmiore et tenaci instructa. 

 A facie adspecta est eximie feiiestrata. Cellulio interiores translucentes, rectangulares ad- 

 parent suo diametro 2plo — opio longiores. Cellulas fructiferas rite evolutas me nondum 

 observasse, dicere fas est. 



23. "D. PINNATIFIDA Kiits. Tah. plijjc. vol. IX tiih. 39. 



Postquam in Bidr. Alg. Syst. II p. 100 de hac specie mentionem feci, spccimina lia- 

 bui ex Florida, quœ ab Australicis a me ad hanc speciem relatis diversa- puto. Neutrius 

 specimina bene fructifera vidi. 



24. D. RADICANS Harv. Phjjc. austr tah. 119. 



Specimina, quœ liodie ad hanc speciem refero, indicare viderentur speciem esse quoad 

 adspectum, formam segmentorura, et substantiam admodum variam, Harvey, qui nonnullas 

 formas sibi cognitas habuisse videtur, prœcipuum characterem speciei a radiculis filifor- 

 mibus, ab inferiore parte frondis descendeutibus, deduxisse videtur. Hoc charactere quoque 

 conveniunt formse, quas hodie ad speciem Harveyanam refero. Sed hœc organa in pluribus 

 speciebus certe diversis quoque obvenire^ dicere fast est, si quoque in plurimis multo minus 

 conspicua. Fila bœc radicantia, quœ cum stolonibus plantarum superiorum forsan compa- 

 randa videntur^ a segmentis inferioribus, nunc a margine, nunc ex ipsa pagina proveni- 

 entia, quin immo aliquaudo quoque a segmentis superioribus exeuntia vidi, ssepe sunt polli- 

 caria longitudine, et setam crassitie sequantia, demum dura teretiuscula, sectione trans- 

 versali intra corticale stratum submonostromaticum cellulas interiores plures et plurise- 

 riatas monstrantia. Forsan credere licet partes a planta matre sejunctas, demum his adju- 

 ventibus organis adfixas fieri, novas plantas ita generaturas. 



Spécimen a Harvey depictum, quod plantam juvenilem sistere putarem, colore et sub- 

 stantia ab aliis speciebus parum abludere videretur. At plantas vidi multo firmiores quam 

 in plurimis aliis speciebus, quas ad eandem speciem referre vix dul)itavi. Segmenta in liis 

 vidi quasi transverse zonata, zonis a margine ad marginem demum lineas arcuatas for- 

 mantia. Hse lineae indicant septa transversalia^ quibus separantur cellulœ strati interioris; et 

 incroscente magis segmentorum parte média, lineas sursuni arcuatim j^i'ominulas fieri fuixi. 

 Parietes prfeterea cellularum, qui iteratis divisionibus magis magisque augentur, simul cras- 

 sitie increscere videntur et demum admodum conspicui fiunt, ita ut senilis a facie observata 

 demum admodum conspicue fenestrata adpareat. Hoc modo planta senilis firmior et tena 

 cior adjiareat quam in plurimis aliis speciebus. 



Quoque quoad formam segmentorum differentias adesse putarem. quibus duas sjiecies 

 diversas indicari facilius forsan quis crederet. In forma a Harvey depicta segmenta et 

 sursum et deorsum attenuata ad formam lanceolatam tendent ia viderentur; ubi latiora (in 

 média sua parte) lineam parum superantia latitudine. Alia specimina gerunt segmenta 

 latiora (2- lineas lata) ambitu fere linearia et magis obtusa. Hoc modo fere differunt 

 formœ, quas olim species diversas putavi, supposita insuper diversa dispositione cellula- 

 rum fertilium. 



