Aiialocta Algologica. 



45 



dividiiis et plcriiiiuiiK! iii proxiniii viciiiiii (U)st<r ubservavi soros [)ro})ri;i; cu- 

 jusdain iiulolis, niinutos et ambitu rotuiulatus, qCios an aiitlicridia iiicJioantia 

 Auct. sisterent dubitavi. 



XII. Dictyota. 



Hodic quidcm satis constat cellulam terminalem, cujus bifiireatione seg- 

 mentorum paria in Dictyota et Generibus huic ])roximis generantur, (}Uoque 

 in inferiore sua parte iteratis subdivisionibus transversalibus sensiin creare 

 zonas cellularum, quibus superpositis longitudinaliter increscit tota frons. lias 

 zonas subdivisionibus longitudinalibus, paginas versus vorticalibus subdivisas 

 fieri in cellulas juxtapositas, qu^e pro diversitate specierum aut pauciores aut 

 plures inter margines generantur, articules polysiphoneos, at pianos, suo modo 

 semulantes, id quoque omnibus horuni Generum speciebus normale putarem. 

 Si lus additur cellulas, hoc modo creatas, duplicis esse generis, alias iuteriores, 

 semper, ni fallor, exterioribus majores, alias corticales^ endocbroma coloratum 

 foventes, facilius forsan quis crederet indolem structurée et evolutionis normam 

 sat claram indicatam fuisse. 



Cuicumque autem partes supremas in segmontis ultimis Dictyota? cujus- 

 dam cum adultioribus partibus comparanti, vix non primo intuitu adpareat 

 insignes esse in structura harum partium diflferentias. Dum in supremis et 

 juvenilibus partibus cellulge, quœ conspiciantur omnes, summa et quidem mira 

 regularitate tum longitudinaliter seriatge, tum per zonas transversales, quarum 

 supremse arcuata? et cellulam versus terminalem convergentes, inferiores vero 

 sensim sensimque fiunt magis rite tranversales, disponantur (Dkt. crenulata), 

 longe alia videtur cellularum dispositio in partibus inferioribus et adultio- 

 ribus. Neque interiores cellulas majores, neque corticales minutas rite zonatim 

 dispositas diceres. Farietibus nimirum tum cellularum interiorum translucen- 

 tibus, tum corticalium simul conspicuis quasi duplex videretur reticulatio in 

 adultiore frondis parte a facie observata; et frondem sub hoc evolutionis stadio 

 facile diceres tesselatam, areis aliis majoribus sœpe magis quadraticis, aliis 

 minoribus sa;i)e rectangularibus. Sunt Species, et hœ ni fallor sunt plurimse, 

 in quibus ista areolatio tesselata serius evanescit, ita ut frons senilis in his, 

 a facie observata, quasi striata adparct cellulis rectangularibus angustis, in 

 lineas secus longitudinem frondis excurrentes conjunctis. Si quoque in areis 

 quadraticis majoribus cellulas interiores per zonas regulares dispositas; et in 



