Analoota Analogica. 



39 



pullulantibus, basi admodum contractis, irrégularité!', ut adpareat, decomposita. A margine 

 prœterea proveniunt dentés minuti acuminati, qui ad specieni digaosccwidam pleruni(|iie 

 exiinie conférant. Segmenta principalia nunc ultra pollicera lata vidi, stepius angustiora 

 et fera linearia dicereni, nisi seginenta a margine prolificantia basi exiiuie atteiiuata inferiie 

 cuneata obvenirent. Ilbi segmenta in novas dichotomias excrescere tendant, hiec ab initio 

 sub forma dentis obtusi obveniunt. Segmenta juniora patentia et margine inannato in- 

 structa. Stupa radicalis adest in stipite evidentius incrasato. Structuram talem vidi, qua- 

 lem supra huic sectioni cliaracteristicam indicare conatus sum. 



Sub nomine Sp. Schroederi duas species confusas fuisse niihi fere certum videtur; pri- 

 raaria a Mertens descripta et iconibus a Martio datis illustrata, nuilto magis membranacea 

 et apiculis minutis dignoscenda; altéra ab Areschougio et Kûtzingio depicia, firmiore et 

 grosse deutata. 



8. Sp. Areschougii (J. Ar/. mscr.J frondis crassiusculae dichotomo-subpal- 

 matifidse segmentis sensim subpinnatim dispositif lanceolatis aciiminatis 

 distanter grosso et obtusius dentatis, iiune inter dentés paucos apiculis 

 sparsissimis obsitis, foliis junioribus supra pedicellum attenuatum lanceo- 

 latis subfalcatis. 



JJict. Schroederi Arescli. Icon. Plujc. tah. IX. Sp. Schroederi Kilts, tah. 

 phijc. vol. IX tah. 51. 



Hab. in oceano atlantico ad oras Indiœ occidentalis (V. Cruz Liebmann ! ) 

 ad Pernambuco (Hb. Areschoug!). 



Hœc mihi videtur planta paulo firmior quam primitus a Mertensio descripta Ulva 

 Schroederi; colore quoque magis ex fulvo fusccscens, dum primaria junior magis ex fusco- 

 nigrescens. Structuram in utraque specie vix diversani vidi. Dentés grossi zonas arcuatas 

 superpositas monstrant. Ubi dentés desunt, margines formantur cellulis tangentialibus, média 

 parte prominulis, quasi moniliformibus. 



Plautam, huic ni fallor proximam, ex insula Mauritii mihi misit Mellvill; ob loeum 

 natalem diversvim hanc omnino identicam considerare dubitavi. 



X. Stoechospermum Kûtz. 



Inde a temporc, quo hoc Genus instituerat Kiitzing, ab omnibus agnotum 

 videtur; de fructibus autem et proxima affinitate Generis alios aliter judicasse, 

 patet. Hoc respectu nonnulla observanda putarem: 



Cellulas interiores, pluribus seriebus superpositas, non stricte e regione 

 positas esse, icônes datée docent. Stratum corticale inonostromaticum constat 

 in média et axili parte frondis cellulis in strias elongatas, secus longitudinem 

 frondis excurrentes, conjunctis; esedem infra apices segmentorum, paulisper 



