24 



J. G. Agardh. 



VII. Taonia {Tal. I fin. 9—10). 



QiianK^uam Species, huic Generi typica, et diutiiis cognita et saRpius de- 

 scripta fiierit, eam tainen quoad onmes suas partes ita cog-nitam esse, ut de 

 characteribus et affinitate Generis nulla restarent dubia, assumere dubitavi. 

 Satis rêvera constat alios Algologos Dicttjofœj alios J'adinœ eam proximam 

 diu considérasse. Mihi autera typum proprii Generis eam constituent!, hoc 

 inter Stoechospermiim et Cutleriam disponendum ab initio adparuisse; ])ostea 

 Taoniam Padinse adproximandam credidi. Gênera vero ])ictyotearum novis 

 studiis ulterius illustrata fuisse novinms, quibus ducentibus Cutleriaceas a Dicty- 

 oteaceis omnino distinctes judicarunt recentiores Algologi; et characteribus 

 summi momenti has familias diversas esse quoque assumserunt. Ex iis, quiB 

 hucusque de partibus fructificationis Taoniœ cognovimus, eam Dictyoteis recen- 

 tiorum pertinere, nemini, quantum scio, hucusque dubium adparuit. Confi- 

 tendum vero videtur iis quoque, qui speciali studio has plantas illustrare 

 susceperunt, organa quœdam latuisse, quse in affinitate Generum dijudicanda 

 summi momenti existimare consueverunt. Hinc quœ ipse de organis fiucti- 

 ficationis observare contigerit, ea paucis hoc loco adumbrare conabor. 



Sunt inter Dictyoteaceas formœ haud paucœ, in quibus — sjepe quoque 

 oculo nudo — observantur lineœ paulo obscuriores, transversaliter frondem 

 transeuntes, nunc plus minus interruptœ. Has lineas residuis partium delap- 

 sarum fructificationis haud formari, jam ex eo colligere liceat, quod in seg- 

 mentis supremis nuper evolutis, velut in [)lanta juvenili easdem observare 

 liceat. In Dictyota et Generibus huic proximis easdem obvenire non vidi. 

 Nec easdem in omnibus individuis ejusdem plantœ obvenire œque evolutas, 

 lubentias assumerem. In Taonia has lineas sœpe admodum conspicuas esse 

 satis constat. 



Si ejusmodi lineam in supremis segmentis et nuper formatis a facie ob- 

 servaveris, liane oriri facile putares mutatione quadam cellularum longitu- 

 dinalium, quœ vero varie modo in diversis Generibus perficiatur. In Taonia 

 has cellulas longitudinales — quse in fronde admodum juTCiiili obveniunt 

 tenerrimse, omnesque juxtapositse et radiantes — fere eadem distantia infra 

 peripheriam flabelli subdivisas vidi in cellulas breviores, suo diamètre parum 

 longiores, et endochromate obscurius virente faretas; harum séries paucas (sa^pe 

 2 — 3 longitudinaliter supcrpositas) initialem (piandam lineam, a margine ad 

 marginem ductam, constituere putarom. A cellulis j)nmariis, ita formatis, 



