14 



J. G. Agardh. 



uatis; altéra parte quasi puberula coiiâtare paranematibus usque duplu loiigioribiis quam 

 cellulfe fertiles exiinie pyriformes; contentum liarum intra perisporiuin hyalinum in plures 

 partes divisura ohservare credidi, at divisionis iiiodum percipere nequivi. 



5. ZON. TuRNERiANA J. Afj. Bidr. Alg. Sijst. II p. 48. 



Hanc speciem Novœ Holhiiidiœ ab anteriore Capensi sat distinctam esse, non dubito. 

 Costa in iitraque fere eodeni modo frondeni j^ei'currit. - Sori in regione extra banc gene- 

 rautur, nunc fere usque ad costam adscenduut. Soros Z. Turnerianœ vidi in pagina cou- 

 vexiuscula laciniarum elevatos, juniores indusio peculiari instructos; intra boc indusiuiu 

 cellulas corticales obovatas et in stratum quasi conjunctas. Singulœ baruni elongantur 

 in formam obovatam, cujus stipes tenuior inter cellulas corticales immersus perinanet, su- 

 periore parte libéra eminente. His cellulis eraergentibus indusium sublatum fieri conjeci, 

 paranematibus nondum evolutis. Alios soros vidi paranematibus instructos, quales a Harvey 

 in Phyc. australi deplnguutur. Hinc milii lubenter persuadeam paranemata esse posterius 

 geuerata; et defectum horum organoruiu in Speciebus ZonariiB genuinis ab œtate et evolu- 

 tionis stadio explicari; soros esse in Zonariis diversi generis, nempe alios paranematibus 

 instructos, alios bis deficientibus sporis sic dictis tantum constitutos, utrosque indusio tectos^ 

 liodie assumere dubitarem. 



Ipsum Genus Zonariœ speciebus supra allatis inter liodie cognitas limi- 

 tandum putarem. Z. variegata et species huic proxinia^, structura frondis sat 

 congruentes quidem viderentur; at soros in Z. variegata ejusque affinibus nullo 

 indusio tectos, nec cellulas fertiles paranematibus bracteatas observavi, quare 

 hoc loco Genus proprium Gymnosori his creavi. Alise species Zonarise et 

 structura frondis et indole fructificationis adhuc magis diversse mihi adpa- 

 ruerunt — propria Gênera indicantes, quibus characteres et limites infra adum- 

 brare conabor. 



m. Homoeostrichus. -Gcn. nov. 



Frons plana, decumbens aut erecta, integriuscula aut multifida, superne plus 

 minus conspicue flabellata; cellulis superficialibus a facie strias longitu- 

 dinales invicem œque adproximatas tiabellatim radiantes formantibus; cor- 

 ticalibus una cum interioribus, forma et magnitudine vix diversis, onnii- 

 busque invicem e regione positis, frondem pleiostromaticam constituen- 

 tibus. Sori supra paginam prominuli, sa^pe secus longitudinem radiantes, 

 cellulis fertilibus obovatis et paranematibus verticalibus subclavatis, arti- 

 culatis et inTicem liberis constituti. 



Specimina Specierum, quas huic Generi adnumero, sunt substantia quasi 

 dura insignia. Si sectione transversali frons observatur, coutexta adj)aret cel- 

 lularum seriebus inter paginas pluribus et sœpe numerosis (6 sœpe nuine- 



