Analeota Algolofyica. ol 



Species jaiii ah iiiitio piu-uni int(!ll(!ct.ii, utiiotc ad spécimen inancuin descripta, deiii 

 cuni aliis et (luidem oimiiiio diversis coiifusa, rêvera liodieduni ab Algologis vix cognita. 

 Qiiœ priimiiu a C Agardh descripta fuit planta est species Dictyota;, structuram frondis 

 in lioc Génère normalem offerens, niniiruni duplici strato, corticali monostromatico con- 

 textii. Qujs dein a Harvey sub noinine D. fvircellatœ in icône pulcherrima illustrata fuit, 

 eani structura a primaria differre et Harvey et sequentes omnes ignorarunt Speciem pii- 

 uiitus descriptam igitur hoc loco noniine D. furcellat'e C. Ay. retineo ; Harveyanaiu vero 

 speciem, structura cuin D. jjaxiculatu convenientem, hoc loco noniine FacJiydktyon Juicel- 

 lututH descriptam videas. 



In caule D. furcellatae (C Ag.) transverse secto structuram*normalem Generis Dictyotse 

 vidi : celhihe interiores magnœ, unica série a margine ad marginem juxtapositse obteguntur 

 cellulis multo minoribus strati corticalis. nullis omnino interjacentibus cellulis strati cu- 

 jusdam intermedii. In fronde ejusdem juuiore et superiore, at fertili, a facie observata 

 cellulas strati interioris vidi diverso modo collapsas, septis tum longitudinalibus tum 

 transversalibus sparsini fere nodose prominulis, longitudinalibus mediae frondis saepe rugas 

 elongatas forniantibus, ad quas cellulas fertiles affixas facilius diceres. Cellulae corticales 

 sub hoc evolutionis stadio minus conspicuae, at rectangulares adsunt ; in forma, quam senilem 

 D. furcellatara sistere putavi, cellulae interiores parum translucentès obteguntur seriebus 

 densis cellularum corticalium, quœ in his omnes rectangulares adparent et seriebus longis 

 superpositœ strias secus longitudinem frondis decurrentes referunt. Hac suadente structura 

 speciem D. fasciolœ vicinam putavi 



Eam vero differentiam ramificationis inter D. fasciolam. et D. furceUatam adesse puto, 

 quani in multis aliis speciebus affinibus hodie assumsi: nimirum in D. furccUata sensim 

 evolvitur caulis proprius elongatus, ad quem rami breviores lateraliter adfixi adpareant. 

 Plantam exsiccatam hoc modo bene evolutam, facilius quis ad D. paniculatam referre forsan 

 decipiatur. Junior vero planta, velut rami a parte inferiore arrepti, toti dichotomi ad- 

 pareant^ qualem D. furcellatam descripsit ('. Agardh et ipse in speciebus Algarum speci- 

 minibus nondum rite evolutis decejjtus. Specimina vero paulo niagis evoluta caulem infe- 

 riorem jam indicant, si quoque ex his ramificationis normam propriam adhuc œgrius discernere 

 liceat. Démuni specimina habui admodum characteristica^ ramificationis norma jJeculiari 

 magis fere D. paniculatam referente. Cellulas fertiles secus medianain partem frondis sparsas, 

 quasi in lineas plures seriatas vidi. 



XIII. Pachydictyon J, Afi. Geii. nov. 



Frons eoostata, hifurcatione cellulff! tonninalis repetite dichotoma, segmentis 

 flabellato-subfastigiatis, i^a^pe piiinatim dispositis, decomposita, demum sub- 

 triplici strato cellularum contexta: nfiafo inlcj-ioie cellulis majoribus, per 

 unicam seriem a margine ad marginem dispositis, zonas interiores foi'- 

 mantibus; inter n/rdio cellulis minoribus rotundato-angulatis demum pluri- 

 seriatis; rorf/ca// cellulis monostromaticis, secus longitudinem frondis se- 

 riatis, supremis in cellulam terminalem convergentibus, constante. 



Luiiils Univ. Ârsskr. Tom. XXIX. H 



/• 



