Analocta Algologica. ' ' ' 



(Hi()(l(lii(' i^cniculiim cxcuntihiis hi-cvioviliiis iiicurvis, iiiliina ('xc('|»t:i |t;i- 

 i-iiin raniosa, oiiuiihus 8iiiij)li('iusculis, articulis l'aiiioi'uiii cl pimianiiii dia- 

 nictro s(>s(|iiil()iio'ioi'il)us, j)iiiiiiilaruni vix brovioribus. 



liai). a<l oi'as Xova' Ilollandia' australes; S|)(M'. ad l'(irt i'liilli|i llcads 

 Icctiiiii milii niisit J. Br. Wilssoii. 



Ila'c; est s[jecie.s ex Tribu Ant. plunuiliH sat conspiciu' diversa rainificatiouis imniia 

 sil)i priipria. Piuna; nenipe eximie recurvata^ sunt tantum in inia sua iiarte pinnulis sur- 

 suiii exeuntil)us piniuilat;e, supei'iore parte eloiigata recurvata, pinnulis destituta-. Ijisir pinna' 

 longitudine variant^ inferioies ai-ticulis l.j— 20 constitutie, superiores medi;e articulis cir- 

 citer 10, supreniie sensim breviores. Ex liis articulis tantum pauca' infiniai 3—4 pinnulis 

 instructa^ ; tota superiore parte piunaruni jiinnulis nuda. l'innube brèves^ suo ordine iii- 

 eiirvataî oniues simplices, intima excejjta, quœ simili modo incurva piunellam générât externo 

 curvaturœ latere. Pinnœ pinnula^que omnes firmïe et obtusa; adparent. Articuli iu ramis 

 principalibus adinoduni conspicui sunt diametro sesquilongiores^ niembrana crassa pelluclda 

 cincti; in pinnis pinnulisque suo diametro paulo longiores, si non semper sesquilongiores- 

 Fructus nulles videre coutigit. Ob pinuas elongatas simpliciufsculas frons oculo nudo quasi 

 liirsuta adjjareat. Frondes breviores circiter sesquipollicares, colore obscuro insignes. 



Sunt forsan qui statuèrent opus esse supervacaneum novam spcciem describere Generis, 

 cujus formre jamdudum descripta^ (Ai/t. plumula, A. Pylaiscei, A. cruciutum) et ab omnibus 

 prioris ;uvi Algologis recepta^ unam eandenique speciem constituèrent, snadentibus formis 

 quibusdam in ultimo oceano Boreali obvenientibus ' j. De bis formis intermediis oceani 

 Borealis nuUum jndicium feram; patet vero species, quarum characteres a diversa ramifica- 

 tionis norma deducantur, nullo modo judicari debere suadentibus formis depauperatis, ex 

 quibus ipsa norma ramificationis vix eluceat; nec species identicas considerari debere quia 

 specimina suppetentia ejusmodi sint. ut ex iis judicari ne(jueat, iitrum ad unam, an ad 

 alterani speciem descriptam referantur. Fl)i species allatœ rite evoluta' obveniant, ilii 

 liucus(|ue ita diversa' consideratae fuerunt, ut de earum diversitate vix quispiam duljita- 

 verit. Species Antitliamnii in ipsa ramificationis norma miram offerunt diversitatem, qua 

 suadente fajiecies disponere periculuni feci (Anal. AlffoL p. 30), ad quani lioc loco mibi 

 referre sufticiat. Ad oras Bahusiie, quasi in limite inter Algas Atlanticas et lîorealis oceani 

 sitaSj formas dej)auperatas ipse quoque olim legi, quarum alias ad Ant. cruciatum, alias 

 ad A. plunuila referendas conjeci; nec vero ex bis patere patarcm unam speciem esse al- 

 terius f(n-mam cjuandam variantera. C. Pylaisei, quale hoc rite evolutum vidi, a C. plumula 

 evidenter diversum judicavi. 



tSl'OXGuci.oNll'M siorARH'M J. Afj. mscf. ca's])itosa cœspitc l'otLindato quuqiio- 

 versum expanso, ramis fasciculatim iterum iteriim(iiie divisis composita, 

 singulis suj)ra stipitcin niiinis conspicue funiculariter composituin fasci- 

 culatiiH l'adiantibtis, ramis ramulisque quoquovcrsum egredientibus erecto- 



') Cfr. de his Koldcriip Itosmvit)(/e Groeidands JJaf-A/(/rr ]>. 787 uln opéra alio- 

 runi citantur. 



