122 J. G. Agardh. 



De affinitate Gulsoniae. Tah. II fig. 13. 



Fructus lui jus Generis liucusque, quantum scio, ignoti fuerunt; hinc affi- 

 nitates ejusdem adhuc dubias consideratas fuisse facile patet. Harvej^, qui 

 primus Genus instituit, in Synopsi Phyeologiœ australi adjecto, illud ad cal- 

 cem Cryptonemiacearum, post Nemastomam, et ita Ceramiaceis proximani enu- 

 meravit; in Flora Tasmanica vero, ubi descriptionem et icônes ejusdem de- 

 dit, Genus inter Dasyphlaeam et Areschougiam inseruit; adjecta observatione 

 sibi Catenellœ proximum videri. Ipse in Epicrisi inter Crouaniam et Dasy- 

 philam Genus enumeravi, quod suadente structura his potissimum convenire 

 videbatur; fructu adhuc ignoto affinitate mihi dubium dixi. In ultima, quod 

 vidi, Floridearum dispositione Schmitz propriam habet Crouaniearum fami- 

 liam, cui Gênera quœdam Ceramiacearum referuntur, et inter hœc Gulsonia 

 inter Crouaniam et Gattyam locum 'obtinuit. Contigit demum spécimen exa- 

 minare cystocarpiis instructum, quibus ducentibus Genus Wrangeliœ affinitate 

 proximum putarem. 



Speciminis fructiferi nodos observavi hinc magis prominulos, et hos nodos 

 cystocarpia plura foventes. Fila nimirum peripherica, hoc loco prolongata, 

 quasi brachia expandunt, fructum inclusum ima sua basi amplectentia; supra 

 nucleum, peridermate tectum, in spatio sat amplo erectiusculum, iterum con- 

 niventia, filis circumcirca prolongatis, fere diceres carpostomium formantibus. 

 Hœc fila nodi lateralia sunt elongata, dichotoma et articulis superpositis plu- 

 ribus constituta; intra hsec fila ipse nucleus sustinetur filo centrali, simplici 

 et breviore, paucis articulis brevioribus constituto, cujusque articulo supremo 

 sursum attenuato quasi pedicello insidet nueleus initio minor et subglobosus, 

 dein magis ovalis et admodum grandescens, gemmidiis obovatis validis, quasi 

 ab axi centrali quoquoversum radiantibus constitutus. Gemmidia non admo- 

 dum numerosa, superficie quasi granulosa; demum sub lente invicem separata 

 circiter 40 numeravi. Fila involucrantia intima, nucleum proxime amplec- 

 tentia, nunc breviora et tenuiora observavi; nunc his intimis, ut puta^-em, 

 sensim dissolutis, spatium vaeuum magis amplum oritur, cujus in centro nu- 

 cleus pedicellatus eminet; extra hoc vero spatium fila involucrantia exteriora, 

 admodum elongata persistunt, adparatum involucralem proprium constituentia; 

 apicibus secedentibus quasi carpostomium nucleo maturo formantibus. Fila heec 

 involucrantia quoad adspectum magis fila Griffithsise aut Wrangeliœ quam 

 Crouania^ rcferro, animadvertore placct. 



