136 



.T. G. Agarclh. 



liai), ex Géographe bay Novœ Hollandiœ austro-occidentalis a M:rs 

 Irvine lectam iiiilii misit F. de Mueller. 



Frondes immerosœ ima b.asi callosa approxiinat;e, gregaria? assurgunt, cœspites circiter 

 pédales foi-mantes, ab ima basi complanat», interne lineaui vix latitudine snperantes, dein 

 2 — 3 lineas sensim latœ, fere magis planas qnani ancipites, inferne simplicinsculœ, dein 

 circiter 3 pollices supra radicem fere decomposite-dicliotomœ et fere denmni fastigiatœ, 

 ramificatione tanien liaiid niniiuni regulari, laciniis nerape nunc minoribus c^uasi magis 

 lateralibus ab alia (juasi principali egredientibus, iuitio quasi disticliis supra axillam 

 acutiorem, dein magis quoquoversum porrectis, junioribus et superiorlbus sensim latitu- 

 dine lineam vix superantibus. Secus margines superiorum segmentorum cystocarpia pro- 

 veniunt, nunc sparsa singula, nunc plura adproximata, ab utraque pagina plana emer- 

 gentia, valida hemisphœrica et apiculata, plus quara dimidiam latitudinem segmenti fer- 

 tilis attingentia. 



Sectione facta frondis liane contextara vidi cellulis angulato-rotundatis pluriseriatis, 

 stratum interius durura formantibus; et strato corticali cellulis minoribus superficiem versus 

 subradiantibus, in fila propria vix conjunctis. Pericarpium validum cellulis fere confor- 

 mibus contextum; infimis basalibus fere horizontaliter dilatatis^ quasi plura strata decum- 

 bentia infra placentam validam formantia; dein cellulœ latera pericerpii formantes fiunt 

 oblique sursuiii excurrentes, et supremœ demum, tectum pericarpii formantes, iterum magis 

 lateraliter dilatatse et plures séries cellularum liorizontalium formantes, ha; quasi tectum, 

 iiucleum obtegens efficiunt. Iiiitio hoc tamen in mamillam surgit, quam demum ruptam in 

 adultioribus deficientem putavi. Ipsa placenta quoque valida, rotundata hemisphœrica, cel- 

 lulis conformibus at minoribus contexta; inferioribus cellulis magis irregulariter conjunctis, 

 superioribus sensim magis extrorsuni radiantibus, in fila demum elongata conjunctis et sen- 

 sim fila sub-moniliformiter articulata formantibus. Horura cellulis plurimis superpositis, 

 totidem gemmidia rotundata et fere eodem tempore maturescentia formantibus; nucleus 

 maturus demum constitutus quasi in rima angusta inter placentam et pericarpium nidulatur. 

 Substantia plantœ exsiccatœ eximie cartilaginea et fere cornea fit. 



Species ut milii videtur distinctissima, charactere prsecipuo e situ cystocarpiorum de- 

 ducendo. Sunt nimirum hœc non margini immersa ut in C. laciniala, sed margini vicina 

 a pagina utraque plana eniergunt subheraisphaîrica. Frondes gregariaî crescentes csespites 

 densos subpedales efficiunt Curdiese laciniatre formas vidi nunc admodum angustas, seg- 

 mentis fere linearibus instructas, at substantia frondium alia facilius hœc dignoscantur. 



In Bidr. Alg. Syst. p. 58 de Sarcocladia scribens, descriptionem dedi structuras cy- 

 stocarpii, ex qua deducere ausus sum hoc Genus ad Melanthalieas. esse référendum et in 

 série Generum ante Curdiœam inserendum illud enumeravi, Inter Curdia'am et Sarco- 

 cladiani differentiam (îenericam vix aliam hodie putares, quam quœ ex crescendi modo 

 frondium deduceretur, quam quoque Sacrocladiam ut Genus iiovum instituens indica- 

 verat Ilarvey. Utrum dignoscerentur sphserosporis hodie non liquet. Quuni in nova 

 specie supra descripta spha'rosporas frustra quaesivi, forsan dubitandum videretur, utrum 

 Curdieœ an Sarcocladia^, potins adnumeraretur. Exstant nimirum formée Sarcocladiae, 

 quœ magis erectiuseulœ excrescere videntnr, in qnlbus differentiœ structurse inter Gênera 

 vix adsint. 



