Analecta Algologica. 25 



Cer. rnbrwn australe Harv. et Anct. Cer. flageUiferum Kiitz. Tah. phyc. vol. 

 XIII. tah. 8 Y 



Hab. ad oras Tasinanine et Novam llollandiani australem, ut j)utareiu, frequens. 



Specieni, siib novo noinino hodii' cnuineratam, diu rêvera in collectionibns obviani fuisse 

 puto, inter formas, qu» sub nomine Cor. rubri adhnc vciiditantur, haud probe distincta. Est Species 

 ad oras Australire rêvera frequens obveniens. 



Ft C. botryocarpum juvénile obvenit rubro et in l'oseuni tendente colore instructuni, senile 

 vero palleseit in partibus inferioribus (in eaule et ramis priiuipalibus — quod menibranis cellu- 

 larum gelatinose tuinentibus, ipso eontentu earum quasi diniinuto, adscribenduni putarem); ita 

 etiam Species australasica, nunc (juvenilis) fere roseo colore suffusa, fit senilis admodum pallescens 

 fere ex griseo pallida, nunc colore dilutissime roseo suiîusa. Ipsa quoque substantia in senili et 

 inferiore planta mutata videtur ; recens sine dubio- gelatinosa, fit in partibus senilibus planta' infe- 

 rioris cartilaginea ; et hoc quidem eo usque consi>icuuni, ut Specieni fere nudo oculo observatam 

 hoc charactere dignoscere liceat. 



Ramificatio paulisper variât ; nunc probe dichotoma ramis quoquoversum egredientibus, ramis 

 superioribus paulisper densioribus, patentibus, et sub bifurcationibus iteratis sensim attenuata; 

 nunc fit sensim prolificationibus sinipliciusculis lateraliter (luoquoversum egredientibus magis vir- 

 gata (formani sic dictam virgatam C. rubri referens\ Ramelli idtimi elongati et a basi conspicue 

 crassiore longe acuminati. Genicula in his adparent calathifornda, et longa série superposita, intra 

 membranam fili hyalinam, in his sat conspicuam. A margine supero geniculi calathiformis saîpe 

 cellulœ, quœ conspiciantur extiniœ quasi in apiculum (intra membranam) productae adpareant (in 

 planta a facie observata apiculi isti latérales obveniant, at circumcirca adsunt a margine inferioris 

 geniculi exeuntes, articulum superioreni (calathifornieml quasi margine cingunt). Cellulie, quibus 

 componuntur genicula su})eriora, sunt rotundatje et quasi sui juris simplices; adpai'ent vero in 

 geniculis adultioribus quasi nova generatione cellularuni subdivisse, et per cyclades dispositaî, et 

 demum in stratum reticulatum conjunctse. In partibus supeiioribus artictdi sat conspicui diametrum 

 longitudine circiter œquant ; in inferioribus plantée junioris forsan minus évidentes, sunt diametro 

 circiter sesqui longiores. Endochromata cellularuni corticalium magis rotundata aut oblonga, de- 

 mum in stratis extiniis fere punctiformia adparent. SpliEerosporas vidi in ramis penultinus aut 

 antepenultiniis molliter nodosis, intra cc'llulas geniculorum imnu'rsas, nunc plures subverticillatas, 

 at sfepius non admodum numerosas. 



Ranios superiores plantae bene evolutie examinanti facilius videietur frondem esse ancipiteni, 

 média parte teretiuscula cpiasi utrinque in alam excurrente, et ramellis juvenilibus intra marginem 

 a média parte teretiuscula provenientibus. Hoc autem non ita esse, convictus fui. Oritur, me 

 judice, adparentia ex eo quod ramelli juvéniles proveniant antea quam corticale stratum rami gene- 

 rantis, suam attigerit crassitiem. Novie nimirum séries cellularuni corticalium rami sensim sen- 

 simque plures forniantur, basem ramelli magis magisque inclusam circuni-ambientes. 



21. Cee. Deebesii Sol; J. Ag. Epier, p. 101; Kiitz. Tah. phycol. Vol. XIII. tah. là. 

 Boryna gracilis Bonneni. Hydr. loc. p. 54? 



Jam ex icône, quam hujus Speciei dédit Kûtzing (Tab. jjhyc. vol. XIII. tcib. 14) deducendum 

 videretur structuram hujus Speciei esse quodammodo peculiarem : Ejusdem nimirum genicula supe- 

 riora esse invicem distincta, linea transversali limitanea nuda ; inferiora invicem confluentia vero 

 offeiTe structuram sibi propriam, utpote frondem pinxit quasi punctatam. Rêvera quoad structuram 

 cum Specie, quam sub nomine C. subcartilaginei mox descripsi, in plurimis convenientem vidi. Medi- 

 terranea autem planta, salteni quoad speciinina pauca, (iu;e vidi, sunt australasicis minora. Utrum 

 vero ad eandein Specieni pertineant, an in his unam mediterraneam, alteramque australasicam 

 Specieni dignoscere opporteat id niihi hodie neutiquam claruni. 



22. Cek. Ckouanianum J. Ag. mscr. 



Exstat forma atlantica, magiiitudine australasicum C. suhcartilagineum forsan œquans, cujus 

 unicum tantuni vidi Spécimen ex Anglia, nomine (\ rubri a D:na Griffiths olim inscriptuni, alte- 

 Lunds Univ. Ârfeskrift. Tom. XXX. 4 



