32 J. G. Agardh. 



rciitilnifi, paulo minus coloratiiin ; tertiain <leiii(|ue zonam miclain. Ct'Uulas igitur ext-urrentes, qui- 

 bu8 adproxiiuari videntur gt'nicula pioxinia, a inargine superiore geuiculoruin priecipiie provenire 

 niihi adparuit; liinc luinc Specieiii a plurimis aliis ipsa origine cellulamm excurrentium diffc^rn^, 

 observare credidi ; (jua nota lufc Species eum australasico Cer. nodifero congrucre, ita videri'tur. 

 Addere placet raniulos a parte geniculcuuin, intcr zonam inferiorciii et snperiorem interniedia, sem- 

 per provenire. 



Plures formas, huic- proximas si non omnino identicas, sub diversis noininibus enumeratas 

 et depictas distinxit Kiitzing. Primarium C. fruticulosum (Tah. phyc. Vol. XII tab. 78) in mari 

 germanico provenire dixit; ex Speciebus Alg. vero patet descriptum Spec. a Shuttleworth datum 

 habuisse; bine ad oras Britanniîç lectum t'orsan eonjicere licet. Sub nomine H. cateiiiforme aliam 

 Sp. in Tab. 71 depinxit; liane quoque ad littora Anglise lectam ; tertiam denicjue ut H. siliquosuni 

 proposait, quod a Beriîeley datum, quin immo ad Torbay lectum dixit. Spécimen a Harvey in 

 Phyc. Brii. Tah. 276 depictum vix ab bis differre forsan conjicere liceat. Si quis diversitatem in 

 evolutionis modo zonarum adesse suspicaretur, observasse placet ipsum Kiitzingium de H. cateni- 

 fornic dixisse szonas distantes inferiore margine lobato-erenatas lol)ulis rotundato-obtnsis» ; de H. 

 siliquoso » Zonas latiores margine inferiore distincte amputato, superiore sursura currente» ; de 

 H. fruticidoso vei-o nullum ejusmodi characterem in Sp. Alg. memorasse ; Tabulas Phycologicas 

 vero adeunti adpareat ipsum in H. cateniformi, non inferiorem sed superiorem marginem lobato- 

 crenatam depinxisse; in aliis vero utrumque marginem truncatum proposuisse. Spécimen C. fruti- 

 culosi ex Gallia babui, a Celeb. t'rouan datum, eum icône Kiitzingiana optiine i'<ingruens, ex quf) 

 characteres Speciei deducere posse credidi. 



c) uiroque geniculorutn niurijine scnsnii e.vcurrenfe in fila supra articulas ijro.vimos 

 expansa; filis excurrentibiis (in ramis adulfioribus aut parum elongatis) mediam 

 partem articulorum nudam linquentibus , aut totos articulas tenui strata filarmn 

 obducentibus. 



34. Cer. Biasolettianum Kuts. 



Qualis ha?c forma mihi hodie cognita est, iis pertinere videretur, quorum ex babitu illam 

 ad C. diapbanum retulissent veteres Algologi; est nimirum zonis obscuiùoribus et dilutioribus con 

 spicue variegata. 



In partibus supremis genicula latiuscula sunt admodum adproximata et linea limitanea nuda 

 angusta tantum separantur. Celhilfe earum sunt rotundata; et omnes bomogeneœ adparent; inter 

 média genicula tiunt sensim cellulis fasciatim collectis beterocystideis composita, fasciarum cellulis 

 extimis excurrentibus, fascias ab utroque margine geniculi ([uasi laceras monstrantibus. In inte 

 rioribus geniculis excurrentes partes parum ulterius evolutîe, zona byalina ipsius articuli latitudinem 

 genicidi circiter sequante ; demum in inferiore ramorum i)arte articuli ulterius elongati babent 

 denudatam partem zona colorata sat conspicue longiorem. 



Nomen buic fornue anteposui, quod aliis certius judicavi. Suam nimirum a Biasoletto lec- 

 tam se habuisse nomine dato indicare voluisse Kiitzingium, conjicere ausus sum ; et ex eodem 

 nostram liabui. Frons ejusdem est sat regulariter dichotoma, sursum attenuata, apicibus sub- 

 corymbosis. 



Plures formas distinxit Kûtzing, ijuas ex una parte eum nostra congruentes facilius quis 

 putaret. Harum imam C. decurrens in sua Tab. 71 depinxit; quod vero nomen vario modo dubiis 

 vexatum mibi adparuit. Primaria sp. sub hoc nomiïie descripta spécimen vix unciale, articulis 

 inferioribus diametro parum longioribus instructum spectat; at luiic, varietatis ad instar, plantani 

 spitbameam setaceam a Harvey ei missam, et banc identicam fuisse cnm Specie, quam in Tab. 

 276 Phycal. Britannicœ depinxit Harv., forsan assumere liceret. ÎMibi vero minime certum videtur 

 formam Ilarveyauam eum Kiitzingiana identicam esse. Multo potius supponendum videretur 

 C. decurrens Kutz. eum C. Biasolettiano congruere, quod vero vix nisi accuratius comparatis spe- 

 ciminibus dijudicatur. 



35. C'ee. confluens Kiitz. 



Inter Species, quarum genicula ab utroque margine excurrentia vidi, liane formam speciem 

 sui juris distinctam agnoseere debui; obiter insnectam facilius quis putaret C. rubro putissimum 



