52 j. G. Agardh. 



positas et (]uasi iiivicem congluliimtas, at ui fallor anastomosantes, dignoscere putavi. Kami, ex 

 qiiibiis exeunt setœ, sunt obdiicti epidermide, constante celhilis hexagono-angulatis, panini longio- 

 ribns quam latis, séries liorizontaliter superpositas formantibus (qiiales in planta polysiplionea ob- 

 venire novimus), cellulis in seriebus vicinis alternantibus. Anastomoses, (juibus setœ interne jun- 

 gnntnr, substantia et strnctnra vix différant. Ramenta sectione -"transversali observata, tota eellulis 

 oblongis anaatomosantibus, invicem concretis et niillo alio certo ordine dispositis constare vide- 

 rentur. Si cellula centralis quœdam adest, hœc ab exterioribus vix diversa; et eellulse peripheriai, 

 (jUiB a facie subliexagonae adparent, ab interioribus magnitudine non achnodnm conspicne différant. 

 Substantiam setarnm corneam lubenter dicerem. Nunc inter ramos i-amentornm ijisnni apicem 

 racliidis nu(bim et quasi calvum vidi. 



Ei, oui incumbit determinare speciinina Floridearuni, spepius ol)venire ])uto, ut cuinam inter 

 species hal)itu et structura subsimiles, spécimen aut minus completum aut stérile referatur, du- 

 bium adpareat ; diflicilior adliuc fit qusestio de nomine, si s[)ecies determinanda et habitu et stru- 

 ctura ita a cognitis abludit, ut ne de Génère quidem certara opinionem aut conjecturam concipere 

 liceat. Si vero de planta agitur, quse. et habitu et structura ita dissimili est instrucla, ut fere 

 omnino incertum maneat, ad (juam regionem systematis illa pertineat; forsan optimum videretur 

 ejusmodi plantam siccis pedibus omnino transire. Planta, quam supra describere ausus sum, ejus- 

 modi inibi rêvera adparuit. Nescio sane an Floridea sit. Habitus est ita diversus, ut Spongiam 

 quandam facilius quis supponeret. Quum vero ramulos cinctos vidi cellulis hexagonis, in séries 

 superpositas fere polysiphoneas junctis, et habituin in Thamnoclonio et Polyphaco non omnino 

 abludentem novi — speciem ut Florideam describere malui, sperans tore ut plantam, quœ typum 

 sibi omnino proprium constituere adpareat, diligentius quœrerent coUectores Australiaî. 



Fructibus plantée ignotis omnino incertum puto ad quod Genus referenda sit. Satis constat 

 species Thamnoclonii et Polyphaci diu invicem proximas consideratas fuisse. Fructibus vero de- 

 tectis, gênera rêvera longius distare, vix quispiam hodie dubitaret. Ita forsan quoque de specie 

 supra descripta, rite demum cognita, suspicari liceret. Cuicumque autem speciem inter antea de- 

 scriptas quaerenti, eam potius inter Thamnoclonia, quam in (Tenerj sibi proprio esse inveniendam, 

 lubenter assumerem. 



De structura fructuum Thysanocladiae, 



Species hujus Generis, quarura haud paucas hodie descriptas fuisse constat, 

 noudum quoad fructificationis partes ita ut fas fuit cognitas putarem. Icônes datœ 

 sunt et pauca' et eharacteres fractificationis non rite reddere mihi adpanierunt. In 

 Epicrisi eharacteres (leneris describere equidem conatus sum; et jam eo tempore 

 liabituales quasdam (htîerentias protuh; qufe vero, quid sibi valeant noudum indi- 

 eatum novi. In nonnullis cystocari)ia videram, in aliis speciebus speciraina steriHa 

 mihi tantum adfuerunt. Ex modo, (pio in una Specie (Th. oppositifoUa) cystocarpia 

 dehneata fuerunt in Pliyeologia Harveyana, diversitatein (|uen(lain fructificationis 

 adesse, fere supponere hceret. In nulla specie Generis sphierosporas hodiedum ob- 

 servatas fuisse scio. 



Quod primnm attinet sphaM-os|)oras, auimadvertere placet me hodie easdem in 

 nonnullis speciebus consimiles observasse; sunt in liis zonatim (hvisa^ in ramellis 

 vix nmtatis immersœ, et demum ita dens;t^ ut infra superficiem stratum fere pro- 

 ])riuin contiguum efticiant; alias liarum adultiores vidi et rite divisas, aliis junio- 

 ribus noudum ut mihi ad[)aruit divisis. Spluerosporas \)yo magnitudine plantarum 



