54 J. G. Agardh. 



spatio circuiniiucleari crumpcutibus plu.s minus sejunctis et dcmuin ad (.-ai'ixjsto- 

 mivim, singulis nucleis antepositum, conductis. 



Si vero his omnibus }))-oxime convenire vidontur Species a me obscrvatti;, aliis 

 nonnullis tameu difïerre videntur, quod a structura singulis spcciebus j)ropria })en- 

 dere putarem. Constat nimirum ipsas frondes in nonnullis speciebus obyenire fera 

 omnino planas, folium pinnatifiduna referentes diceres (Th. dorsifera. Th. coriacea) ; 

 stratum quoddam frondis interius in his vix conspiciatur, nisi sectione transvei'sali 

 t'rondis observatum; certis vero locis iufra apicem pinnarum (plcrumque ultimarum) 

 verrucse mamillteformes proveniunt in una, aut stepe in utraque pagina suboppositœ, 

 in quibus cystocarpia -generantur. Has verrucas cum Spongiolis in Polyide fere 

 analogas dicerem; has enim verrucas cum cystocarpiis ipsis affiniura Generum haud 

 comparandas })utarom; sed evolutione pnecipue strati interioris frondis, his locis 

 formantur spongiolse quasi proprii generis, in quibus nuclei cystocarpiorum numc- 

 rosi generantur. Singuli nuclei minuti, globosi, placenta sua propria et conspicua 

 instructi, fila gemmidiorum quoquoversum radiantia emittentes. Singulis quoque 

 nucleis sua sunt carpostomia, (|Uîe pro sita nucleorum in spongiola quoque quoquo- 

 versum spectant. Dum igitur in aliis Generibus, quorum cystocarpia nucleo im- 

 merso constituuntur, nuclei obveniunt singuli et ]^lerumque per raajorem partem 

 frondis sparsi, fiunt in Thysanocladia modo dicto certis locis numerosi collecti et 

 ita evolutionem quasi superioris ordinis attingentes. 



Sunt aliœ Species Thysanocladiœ (Th. Harveyana = Th. laxa Harv., non Sonderj, 

 quse fronde magis pinnatim subdivisa, quam pinnatifida, instructa diceres, quarum 

 frondes quoque ab initio coraplanatse formantur; fiunt hge quoque inferne crassiores, 

 ita tamen ut regionem quandam costalem a marginali discernere vix liceat — ut 

 in pinnatifidis nonnullis (Th. co.'^tata Harv.). Ut his speciebus pinnatis quasi pecu 

 liare animadvertere licet, pinnas quasi adventitias (inter pinnas primarias oppositas) 

 a margine caulis inferioris incrassati ssepe provenire; quibus provenientibus rami- 

 ficatio frondis magis irregularis adpareat. Si in his margo sterilis pinnarum minus 

 conspicua adest, sec{uitur quoque spongiolas fructiferas sub forma quadam propria 

 — a speciebus piimatitidis diversa — obvenire debere. Easdem rêvera vitli in api- 

 cibus pinnarum incrassatis, quasi receptacula terminalia obovata et complanata con- 

 stituentibus evolutas, margine sterili vix notabili cinctas. Hœc receptacula tum in 

 pinnis primariis, tum in seeundariis a rachide pullulantibus evoluta vidi; eadem vix 

 nisi externo adspectu a spongiolis mox supra desciptis distinguenda })utavi. 



Paulisper alla videretur structura Thymnocl. Icuic Sond. (non Harv.) quse ste- 

 rilis vix nisi fronde multo angustiore a Th. Harreyana diversa adi)areret. Stratum 

 nimirum interius in fronde angusta superiore ab initio minus evolutum, quin immo 

 sectione facta transversali jiartis superioris hujus specici IVondem fore tubulosam 

 aliquando ))utares; sectione quocjuc facta frondis inferioris stiucturam Rliabdoniaî 

 facilius forsan quis crederet. In ejusmodi segmento accuratius examinato eam 

 tamen dilïerentiam observare crcdidi. ut fascicuii filorum extimi, qui stratum quod- 

 dam interius ab exteriore séparant, modo proprio dispositi adpareant; adsunt nimirum 



