82 J. G. Agardh. 



nomine Bostr. ac-icarpse denoininâvi. Dispositione sphœrosporarmn postea acfuratins examinata, 

 speciem hoc respectu inulto inairis ad Polyzoniain accedere putavi. Habituiri autem Polyzoniiu 

 nimium al)horrcntem coiisideraiiti milii, imdiuis adi)aruit tvpnm Generis novi in ea agiioscere. 



Dasya oallithamnion Sond. in Dispositione Du.syaruni, a me ante aliquot 

 annos publici Juris facta, ut species mihi parum cognita et quoad affinitates omnino 

 (lubia memorata fuit. Postea specimina hujus sat nunierosa et stichidiis pnegnantia 

 observare coutigit, (pùbus dueentibus j^auca de affinitate speciei hoc loco addere placet. 



Jam ex i(-one Kiitzingiana patet speciem esse ininutam vix loiigitudiue pollicem superaiitein, 

 anibitu cylindraceam, caule simpliciusculo aut ima basi paruin rainoso, nuinerosa proie in aliis 

 Algis obvenienteni, suo modo Dasycladnm referentem. Frons tota est ecorticata articulis caulinis 

 diametruni circiter œquantibus quadrisiphoneis. Ad geniculum quodque secundum rainuli prove- 

 niunt snb-8eque longi, ima basi nunc excepta toti monosiplionei, patentissimi et acuminati. Inter 

 bos ramiilos stichidia proveniunt qnoqiie a ramulo monosiphoueo transformata, et pedicello mono- 

 sipboneo instructa, juniora quoad forniam ovata et acumine brevi instructa, adidtiora fiunt ob- 

 longa, et in iis (pue vidi ^(piiuiiqnam alia jnniora, alia qnoqne jihis <puuii aihdta sphœrosporas 

 pauciores simiil generantia. 



Ex babitu hanc speciem ad subgenus Rbodonematis pertinere facilius conjecissein ; at sua- 

 dente structura stichidiorum aut ad Sticliocarpum aut ad Pachydasyam species referenda videtur; 

 sticbidia nimirum singulis superpositis serie1>us celhilarum formata observavi, (luarum alternte 

 séries fertiles, alternée stériles mihi adparuerunt. Quia vero sticbidia non ut in Stichocarpo a 

 ramulo polysiphoneo transformata tiunt, species afl Pa(;hydasyas referenda videtur, inter quas vero 

 sectionem projariam constituere putares. 



Dasta hikta J. Ag. nov. sp. rachidibus froiidis iuferioribus dense corticatis, 

 ramorum superioribus polysiphoneis, omnibus ab ima basi frondis conspicue 

 hirtis, ramis raniulisque intermixtis quoquoversum egredientibus, ranmlis poly- 

 siphoneis aherne patenter pinnulatis, ramis corticatis fera circumcirca paten- 

 tissime ramellosis, ramelhs omnium monosiphoneis rigidiuscuhs acumiuatis, 

 articuhs ramellorum diametro 2:plo — 3:plo lougioribus. 



Hab. ad oras Nov^e HonancUte australis legit J. Bracebridge Wilson. 



Habitus hujus plantœ exsiccatœ fere magis cuni formis Oall. plumula' vicinis convenit, (piaiu 

 cum speciebus Dasyaî. Planta nimirum tenuitate illas fere iecpiat et in rachidibus fere usque ad 



IlytipblcEarum discedere, et in ipiibus vix conspicua videtur diiîerentia inter latus ventrale et dor- 

 sale (spluerosporis nimirum cpiasi duplici série longitudinali dispositis). Sunt aliie species (B. te- 

 nella) in qua ditfereiitiam inter dorsale et ventrale latus stichidii admodum consiiicuam observare 

 credidi : nimirum dorsale latus in apicem sterilem sœpe sat evidentem excurrere ; ventrale autem 

 latus vidi pulvinatim expansum et sphaerosporas in bac latere per plures séries longitudinales 

 juxta positas, quin immo demum easdem vidi ab bac una pagina émergentes. In bac specie igitur 

 semiverticillatas forsan quis diceret. — Animadvertere placet Cel. Schmitz in eadem planta stru- 

 cturani stichidii omnino diversam statuisse. (Cfr. Schmitz in libello »Z)e Lophothaliœ J. Ag.t in- 

 scripto.) Ilac observatione fretus ad conclusiones, mihi sane incxpectatas, pervenit. 



