Aiiak'<'ta Alfrologica. ^1 



ohservaix' ci'cdiili: iilruiu vorci hoc ubcrtalc nul cxilitatc \(>c\ |)cn(lc;U, an ilivorsis 

 speciebus privuin, dijiulicare non amUMcni. Penicilluni suh juniore evolutionis sta- 

 dio seniper adesse, cundem vero sub evolutionis stadio posteriore fieri minus cou- 

 spicuum. et deniqut^ in niultis l'ère omnino dejectuni videri, luhentius assunierem. 

 F'ila illis penicilloruni eont'ornua, dcnuun in planta senili, ((uoipic stylum (post de- 

 lapsnni sori persistenteni), omnino pilosum reddere nunc vidi. 



In ipso crescendi modo i'roudis, ciuousque ipsa ramiticationis norma patel'aciatur. 

 species S])orochni non parum invicem differre. denique monere opportet; et hauc 

 ob ramificationis divei'sitatem differentias in dispositioue receptaculorum magis con- 

 spicuas Heri, jtatet. Sunt vevera species. in (|uil)us raini a rachide primaria (ipsa 

 indivisa) exeuntes, simplices permanent, quamquam pluripollicares, quin immo ali- 

 (juando ultrapedales obveniant; omnibus bis ramis rece|)taeula plurimia apoda aut 

 bi-evi pedieello suiïulta gerentibns, dispositio receptaculorum fit fere rite spicata; 

 sunt ali;e species, eodem modo ramis simpliciusculis ramosa", in quibus receptacula 

 pedieello |)lus minus elongato suffulta racemosa diceres. Sunt denique species in 

 quibus rami i'aniuli(pie admodum deeompositi generantur, in qnibus receptacula 

 magis panicuhe ad instar disposita adpareant. 



Quibus quidem omnibus rite perpensis species Sporochnorum. quales rite inter- 

 pretatas putarem. modo ])aulisper diverso disponendas, sequentes assunierem. 



}' liecepfaciilis ct/Undrnrei.i dut ohhmçpH, jjediceUo Ipsis nunc hreviore nunc eadeni 

 <f(/Nantc, suffultis. 



'■' Ramis omnihus Himplicibua elongafis, receptacula plurima, seriehun Inngiff dispo- 

 sita, spicata aut siibracemosa genei-antihus. 



1. Sp. PEDUNCULAÏUS. 



Receptacula rite evoluta pedicellata vi'li, pediccllis aliis loni^itudineni rereptacnli fere aequan- 

 tibns, aliis i^et saepe int'erioribnsi pedieello ipsis quin immo dnplo hreviore instructif. Ipsa re- 

 ceptacula suo diamètre fere quadruplo lonijinra, infra penicillum persistentem, at tenuem et bre- 

 vioreni, quasi constricta. 



2. Sp. GRAOïMS -/. Aff. itiscr. fronde virgata ramis simpliciusculis elongatis per 

 longas séries receptacula racemosa gerentibus, receptaculis cylindraceis, pedi- 

 eello tenuiore ipsum receptaculum sua longitudine arquante aut demum pauli- 

 sper superante suffultis. 



Hab. ad oras Nova' HoUandia? (Port Phillip, Encounter bay), Tasmaniai (et 

 t'orsan Novœ ZelanditeV). 



Non possuni quin banc formam speciem sui juris considerarem, Europœo Sp. pedunculato 

 proximam, tum nh penicillos tenuiores, tum ob receptacula evidentius pedicellata, ipsa quoque 

 forma receptaculi cylindracea aut in ovalem tendente vix a specie Europœa diversam. In speci- 

 inine vero senili, quod ad eandem refero, pedicellos pertenues una cum stylo denudato sesqui 

 lineam longos vidi, cui simile in vicinis speciebus magis cognitis haud vidi. Ex fragmente Sp. 

 stylnsi ex Nova Zelandia, quod comparaie licuit, hauc specieni cum nostra congruere conjicerem. 



3. Sp. comosus C. Ayardh (non Harvey). Sp. pedunculatus car. australis Harv. 

 Phye. austr. Synops.; anne bue (pioque .Sp. apndufi Harr. Phyc. ousfr. '^ 



Acta Beg. &oc. Physiogr. Luiicl. T. VIL 5 



