Analecta Aljrologica. 33 



iiiiiu' S]). I larvcvani liodic (k'sit;'iiataiu vcllciii, utpotc a S|Mir. coiihisu A;.'ar(lliiM.no i|i\i'rsa:ri. Soro 

 (lemuni dejecto jK^ilicellimi vidi slvlu luido fci'c Idn^itudiiic ;r(|iiak'iii, lincaiii cirritci- lijiii;itii(lini' 

 ie(]uantein. 



In altéra foi'ina, (]uaiii iioiiiiiie Sp. Herculci nlim designavi, vidi rcceptacula rite evoluta 

 suiira pedicellmu l>revis!<iinuni i'ere oinnino cyliiidraeea aut vix coiispiciie utriiujue attenuata, cla- 

 vani cyliiidraceaui 3 — 4 liiieas lungam ret'erentia, penicillo minoi-i sessili supei'ataiii. Increscente 

 dein receptaciilo, forma t'ere cylindracea aut stirsum vix conspicue inciassata pennanet, at pedi- 

 cellu8 fit conspicmis sua tenuitate majori. In fronde senili dejectis })artibu8 fertilibus, tum pedi- 

 cellum tum stylosam partem pedicello tenuiorem dignoscere liceat, partibus his fere longitudine 

 ïequalibus, aut stylosa parte longiore. Receptacula ita denudata luna cuni pedicello) longitudine 

 usque 4 lineas longa vidi; eadem nuur glaberrima, nune non tantum apice sed etiam stylosa 

 parte pilosis. 



Flis liodie ulti'rius observatis nun putui quin formas, olim a me distinctas, ut species sui 

 juris hodie adlun; eonsiderarem. 



7. Sp. Herculeus J. Ag. 



De liac specie videas f\v\x mox supra dixi. 



ftf Neccpfftadift pi/rtfannihus iiunc longioribus, nunc magis rotundatis, j^edicello ij'sis 

 tindfo loii(/inre su ffultis. 



8. 8p. Moorei Harr. Phyc. CMstr. tah. 1!). 



ïypum proprium in bac specie una cuni sequentibus lubenter agnoscerem: convenit nimirum 

 cum Sp. Hnrvei/ano in eu quod sporangia non tantum ex ramulis simplicibus fiunt transforraata, 

 sed etiam in ramis majorilnis (ipsis ramulosis") generantur. Dum vero in Sp. Harveyano recepta- 

 cula ita formata racemose disposita permanent, eadem in Sp. Moorei paniculatim disposita diceres. 

 Nimirum prwter receptacula a ramulo simplici transformata, ramuli ramosi simul generantur, in 

 (juibus (piasi pedicelli infimi, conspicue longiores, demum quoque fiunt novo ordine ramellorum 

 instructi. In Sjk radiciformi et Sp. scopario eandeni receptaculorura dispositionem obvenire pu- 

 tarem; at ob ramulos densiores et magis decompositam ramiticationem, dispositio hiec minus con- 

 spicua adpareat. In omnibus bis receptacula pyriformia aut subrotundata, pedicello ipsis multiplo 

 longiore sufînlta, ab illis antecedentium specierum sat conspicue diversa adpareant. 



9. 8p. radicifobmis. 



10. 8p. SCOPARIUS. 



Spccies Adriatici maris, sub nomine .S^;. dichofoini a Zanardinio descripta, mihi nullo speci- 

 mine cognita ; ipsa raniificationis norma frondis ita ab aliis speciebus aliéna videtur, ut vere 

 congenericam esse dul)itarem. Nonne potius banc speciem cum speciebus Carpomitrfe comparare 

 opporteret ? 



De tribus speciebus a Kuetzing in Tab. Phyc. depictis judicium ferre nolui, ijunni speci- 

 mina harum specierum nulla authentica observare mihi contigit. Si ex loco natali speciminis 

 suspicionem ferre liceat, Sp. sphœrocephalus Kûtz., ex Cap. Riche Novpe HoUandiœ occidentalis 

 proveniens, ab ipso Harvey ut formam Sp. radiciformis distributam habeo; nec ipse banc a formis 

 adultioribus Sp. radiciformis diversam assumsi, ((uantumcumque habitu a forma juniore (et forsan 

 profundioris maris quam ex Tasmania distribuit Harvev recedentem. 



