Analecta Algolf)gica. 43 



videri. tum ex iimdo (|U() ve.sicnl;r in liis gencraiitur, tuin nliis notis, (|Uîis luiigis 

 habituales pleruiuque considérant, deducere audereni. 



Facilins (luidem videretur ordinem totius evolutionis ot oniiics istas partes, 

 (juas proprie vegetativas plerunKiue considérant, in onniitnis Oy^toseira' spe<;iebus 

 esse sat convenientes. Frondes in otniubus inclioari patet (juasi sub forma folii 

 sensim excrescentis. <juod sub evohUione sensira fit transt'orinatuni, [tartes et organa 

 diversa, (juœ in planta evoluta adsint, forniaturum. Quoque bot; respecta quandam 

 esse evolutionis diversitatem in subgeneril)us diversis, milii adparuit. Dum nimi- 

 runi in speciebus alioruui sul)generum Imnc transmutationeni (juasi iu partibus di- 

 versis, at succedaneis luagis magis(iue nuUatis i)ertici dieerem. neseio an iu Eucysto- 

 seiriis assuuiere opporteret easdem sa'pe esse j)artes, quse sub evolutione ab uua iu 

 alterara formani transirent. Eaedera rêvera partes, quse juvéniles iu C. abrotanifolia 

 et C. discorde sub forma l'olii pinnatitidi inferne generantur. superne ssepe adpareut 

 in raehidem plus miiuis angustam ramis tiliformibus instructam desinere. In (\ 

 discorde, cujus t'olia generantur niargiue crenulata, sœpe evidentissime transeunt 

 folia in racbides seepe prœlongas et bas immo muriculatas. Si in Thesiophjillo .ei 

 liapidophora ipsa folia generantur quasi magis propria et sui juris, atque perïunctis 

 functionibus ([uocpie demum dejecta fiunt. eadem in Eucystoseiris magis potins in- 

 definita, sensim mutata, et dennun obsolescentia t'ere dieerem. In (\ ahrotanifolia, 

 ({uam annuam aut rai'o biennem (juocjue dixit Valiante, totam banc transmutatio- 

 num seriem quasi in eodem ramo perfectam simul observare ({uandoquidem licet. 

 In C. discorde plautam primi anni subsimili modo excrescere putares; in planta 

 secundi anni persistentes caules et (juasi jam transmutati sul) sua jam mutata 

 forma excrescere pergunt in plantam, (juam F. foeniculaceum olim dixerunt. Cau- 

 lem propriura lioc modo ([U0(pie in Eucystoceiris demum obvenire posse patet; at 

 ut ])lurinnnn parum conspicuum vidi. 



De paucis s[(eciebuï^ Eucy.stoseine ad ea, qua? in Sp. Alg. attuli nihil liodie addere haberem, 

 nisi ('. barbntam a Valiante alio modo interpretatani vidissem. Qualem illam depinxit, receptaculis 

 elongatis instruetain, eandeni a C. Hoppii vix distinetain hucusque habui. Veram C. barbatam 

 olim a Bertoloni sub nomine F. abiefis ^. tab. IV fig. 2 b et c depictam et quoque descriptam pu- 

 tarem, exclusis tamen synonyinis plurimis. Hanc formam tum ex mari Adriatico, tum ex medi 

 terraneo orientali pitecipue habui, eandem vero raro ad oras GalloprovincliK legi. In Herli. C 

 Agardh tum nostra nomine dicto insignita; tum Valiantei, tum ipsa C. Hoppei, omnes sub nomine 

 Fuci abietis a Bertoloni ex porta Lunte miss;e adsunt. Si C barbatam ut speciem sui juris assu- 

 mera opporteat, hanc putarem incolam maris minus profundi ; bine vesiculis nnllum spécimen ejus- 

 dem instructum viiH; ilum in C. Hoppii, qualem hanc intelligo, quoque specimina maris minus 

 profundi vesiculis inchuantilius instructa ssepe vidi; ex prot'undiori mari specimina C Hoppii pluri- 

 pedalia excrescere vesiculis(|ue ul)errimis esse instructa, satis constat. Veram C. barbatam esse 

 perennantem et long;evam assumere auderem, utpote cnudice valido, pedali et pennam anserinam 

 crassitie lequante instructam ; ex hoc caudice rami, sœpe parum ultra crinales crassitie numéro- 

 sissimi pullulant et ramiticationiljus deusissimis subdivi<luntur. In extimis bis ramificationibus 

 receptacula generantur breviora et (pioad formam ovata, dum receptacula in formis t'. Hoppii 

 lanceolata IuV)enter dieerem. 



(\ barbatam extra mare metliterranenm evagaie (hibitarem; sed formas ita evatjantes, i|uas 

 ('iusdcm si)eciei pntarunt, ad alias species refercndas snspicor. 



