50 J. G. Agardh. 



SuIJ-GeXUS 1T. SrlIIZOl'IlYCUS. 



1(3. s. PATENs J. Ag. 1. r. p. 56. 



Ad ea, ([lue de luic specie antea attuli, referre fere^sut'ticiat. Rachidcs iiiferiores plantae 

 junioris sunt complanatse, supenie filiformes et a marginibus distiche decomposita'. In planta 

 senili vidi caiiloin eoniiiiuneni teretem, digitum iiiiiioreni ;e(|uaiiteni crassitie, et rachides iina hasi 



teretiusculas. 



16. 1. Sarg. piNNATiPiDUM ( HciYV. Pvoceed . of t/iv Amer. Arad. Vol. IV p. 327). 



Species S. patenti evidenter proxinia; ab bac specie ditt'erre videtur foliis int'erioribus plantœ 

 junioris latioribus et brevioribus lobis oblongolauceolatis niargine dentatis, limbo latiore racbidis 

 decnrrente invicem conjunctis, costa et cryptostomatibus numerosis instruetis. Raebides ranioruni 

 superiores planatse, inferiores subancipites. Vesiculœ sphperico-ellipsoidea?, folio conformi superatse. 

 — ■ In planta paulo adultiore folia pinnatifida lobis anguste linearibus pinnatiflda, ab iis S. patentis 

 parum recedunt. Speciein tanien diversain esse forsan (juis ex eo concluderet, quod laciniie ter- 

 minales et jiiniores (in speciminibus a ine observatis) latiores et subdentata? permanent quam in 

 feriores (adultiores); plantam autem ita evolutam simpliciorem quoque vidi; adultiorem et frncti- 

 feram non habui. Ex diagnosi Harveyana differentiam quandam receptaculoruni adesse vix vide 

 rt-tur; iiec vesieiilarum differentiam (luandam (il)servavi. 



Sub-Gexus m. Bactkophycu.s. 



Species, quse atl hoc subgenus pertinent, comparatis aiiis subgeneribus, ita 

 arcta affinitate contineri videntur, ut mihi dubitanduni adparuit an inter eas plura 

 subgenera instituere oi»porteret. Pro et contra l'ationes sine dubio afferre liceat. 

 Ut vero facilius dignoscantur species. typos, (|ui niilii adparnerunt niagis distincti, 

 ad Tribus diversas re ferre placuit, quas sequentibus characteribus circuniscribere 

 conatus suni. 



Tribus I. Rachldihus ramorum teretiusculls ramalos adscendentes (/iwquoversum einlttentibus, Inferio- 

 ribus sœpe sulcatis, obtusangulis ; foliis plnnafisectis , laciniis in rachide filiformi alter- 

 nantibus; vesiculis cylindraceis mit elliptids folio aut mucrone superatis, receptaculis 

 cylindraceis utrinque attenuatis acuniinatis in rama ramidisque. terminalibus. ,8ponqo- 

 CAEPUS Kiitz.) 



17. S. HoRNERi J. Ay. l. c. p. 57. 



18. S. Fengeri ■/. Ay. l. c. p. 58. 



18.1. S. SPATHULATUM J. Ay. I. C. p. 5S (in adnot.). 



Snb hoc nomine 1. c. designavi formam, quam foliis lacinia terniinali latiore et minus pro- 

 funde divisa sublobata terminatis diversam indicavi. Cogitare liceret ejusmodi plantam forsan 

 sistere partem inferiorem plantœ, quse superne desineret in normalem S. Ilorneri; at postea liabui 

 aliud S. spatbulati fragmentum ex parte i)Iant;e superioris, in ijuo folia vidi S. spathulati juniora, 

 in (juibus costa (]uo(iue in lobo terniinali latiore evanescens adparuit. Plantam adultiorem jam 

 1, c. s\ibstantia firmiorem dixi, quam in vulgaii S. Ilorneri. N'esiculas et receptacula. ([ualia in 

 S. ilorneri notissima, vidi. 



U*. s. FiLiciNUM JJarr. J. Ay. l. c. 



19.1. S. POLYODONTUM (J. Ay. mscr.) racbidibus ramorum teretiusculis ramuios ad- 

 scendentes c^uoquoversum eniittentil)us, ini'erioi-ibus sulcatis. jugis interceden- 



