Anaiccta Al^^'olopica. «>3 



separari videntur, laminam hoc locn pon» inimiti) peiUisani liiniuciitia '). A sjicciebuH vero, qiias 

 S. Horneri pioxiinas puto, S. mieracantlimii evi(leiitis!<ii)ie diffcrt rachidibns raiiim'iim triqiictni 

 alatiw; quo cliaraotere hsec species niagis accedit ad ^S. tortile ejusque species affiiu's. In liis vcm 

 spL'i'iebus racliides triquetrœ minus alatsc adparent; nec aise dentibns obsitie ; ([uo charactere Hpc 

 citis Kiitziiijiiana transitum parât intcr SI. mnvrorarpmn ci S. tortile.. Vosicnlas in liac spcunc; vidi 

 piso minores et fere sphiericas; luiiintis primiiiicntiis (|uasi vcrnicosas — et (in nostra planta 

 jnniore"^ folio terminatais. 



fff Racliidihun rcwioruni itifcrionini trùiufifroanf/Hlatiit, (Irtisr aut Itt.riiis spira- 

 lifer toriis, ipso ntargi)ie lœvi im-rmibun. 



* Foliis plantœ crolidd' nerco perçu rre.ntc iiisfrurfis, plus minus diff'ormi 

 bus, inferioribits latloribus incisis sub pinnatisectis, suprrioribns lincu- 

 ribus, serraturis âistantilnis. 



24. S. scoPAKiuM TuDt. J. Ag. 1. c. p. (10. 



Inter S. mac rocar puni et S. tortile banc speciein quasi iiitennediani dicereiu. llachidilnis 

 ramorum Itevibus mec aculeatis» triquetro angulatis nec ancipitibus) S. scoparium et S. tortile a 

 S. macrocarpo dignoscantur, et prieterea forma foliorum. Invicem quam maxime affines puto 

 S. scoparium et S. tortile. 8. scoparii plantam puto tirmioreni et robustiorem, foliis inferioribns 

 frondis sterilis at elongatie. pinnatifidis, linearibus, rachide evidentius alata lacinias deltaeforraes 

 conjungente. In planta fructifera folia pinnatifida rariora obveniiint et adhuc angustiora; folia 

 antem plurima Itractealia linearia integerrima et fere setacoa aut filifoi-niia adparent. J)f suo F. 

 seopario jam dixit Turner liane specieni tum a F. siliquartro tum ab aliis omnibus in eo ditïerre 

 quod iidem l'ami folia alla simplicia alla pinnatifida geneiant. Haloclil. pachi/cnrpa Kiitz. ad (S". 

 scoparium fV)rsan pertineat. 



25. 8. TORTiLK c. AfI. J. A(/. l. c. p. 00. 



Folia inferiora plant;e esse in hae speeie nuilto minora quam in anteeedentibus, haud laei 

 niata, sed lanceolata et serrata, jam ex ieonibus a me antea citatis adpareat. Folia superiora, 

 lontra, esse profundius incita, laciniis fere setaceis; suprema denicpie l)ractealia esse angustissima 

 linearia et minora jamdudum (]uoque constat. 



Halocliloani siliquastriim et H. macraranthum. Kiitz. tah. 97 a<l .S', tortile iubenter referi'em ; 

 anne (iuo(]ue ad eandem Halochl. sroparia l. <■. tah. 93 fi;/, a & h (nec d pei-fineat, dnbito. 



'''* Foliis planta'. e,colut<e nerro perciirrente instractis, pins minus difformi- 

 lius, inferioribus latioribus sub duplicato-serratis, suprcmis Ijracteantibus 

 angustissime linearibus. 



2i^. s. SEBRATIKOLIUM C. Aff. J. J(f. I. C. p. 5!>. HdJoclll . loHf/ifolid Ktïf.Z. J. C. 



tah. 100. 



Racliides ramorum in bac ut in proximis sunt rêvera triquetro-angulatœ et ramuli ob tor- 

 sionem petioli adparenter retrofracti, ut hoc in {ilanta inferiore facilius (^onspiciatur; quia vero 

 longius di.stant folia caulina, racliides complanat;e aut ancipites adpareant, et hoc modo ofîerunt 

 cbaractereni, (juo species ab aliis facilius dignoscatur. Folia in idanta fructifera vix differunt nisi 

 angustiore f(jrma et serratura vix conspicua, demum fere nulla; folia plantée inferioris sunt 3 — i 

 I)ollicaria lanceolato-linearia meinbranacea et costata, paucioribus dentibus et nune série utrinque 

 singula eryptostomatum instructa; folia superiora liunt multo angustiora linearia et fere integer- 



') Puncta obscuriora a nie observata cuni rryptostoniatibus comparare non ausus sum, ut- 

 pote structuram aliani (jbservare credidi. l'oros ininutos in iisdeni locis obvenire, in quibus antea 

 fuerunt puncta obscuriora assuiriere ausus suni. In formis S. Horneri vicinis laminam eodem 

 modo perforatam vidi. Kiitzing de sua speeie dixit folia esse pellucidomeinbranacea, (luod ean- 

 dem rem spectare patavi. 



