i 



Analecta Algologica. 57 



si assumeretur, haïul mimis niirarcr eiim ne verbo (iiiidcrn de adparent,(! similitudinc suijo plantœ 

 cum Turneriana animadvertisse. 



{^uod priniuni sub nomine S. hemipbylli descriptum fuit spocinioii ex Portn Nangasaki Ja- 

 poni.ie provonit. Planta Grevillei in mari Chinensi lecta dicitur. Ipsc jKJStea speeimcn habui 

 fructiferuni «e mari Coreano» ortum, quod ad eandem speciem référendum credidi, quamquam 

 diversum vesiculis plurimis subsphsericis et innticis; mihi vero hoc in planta elongata et uberius 

 fructifera quasi stadium magis senile indicare adparuit, vcsiculis aritstatis paucis quoque prœsentibus. 



30.2. S. MICROMERUM J. Aç . J. C. p. 62. 



Hab. ad oras Japon i se. 



Planta videtur minor, vix ultra pedalis, c;Bspitosa et modo crescendi ut videtiir insignis. 

 Radiées nimirum videntur tibrospe et admodum decompositœ, decumbentes et intricatae, et a plexu 

 harum stipites csespito.si proveniunt circiter pédales et tenues, crassitie pennam passerinam vix 

 aut parum superante.s, juniores et stériles fere teretiusculœ et inermes, adultiores (ob partes de- 

 jectas) residuis persistentibns insequales et forsan subangulatse. Folia in planta juniore, superiore 

 et inferiore, velut in stolonibus radicalibus adhuc inevolutis plantée adultioris, sub cuneato-linearia, 

 vix ultra semipollicaria, et vix ubi latiora bis lineam latitudiiie superantia, qnoad formam inter 

 cuneatani et magis linearem paulisper varia; ubi cuneata in iisdem dignoscere licet unum latus 

 longitudinale sub-excisum et sub-integerrimum, alterum arcuatiui expansum et dentibus quibus- 

 dam panim conspicuis instrnctum ; plurimis basi cuneatis et omnibus fere ecostatis, et punctis 

 cryptostomaticis fere seriem mediam formantibus instructis. In adultioribus panicula fructifera 

 circiter superiorem dimidiam partem frondis occupans, admodum decomposita, folia filiformia 

 pauca receptacula fulcrantia servans, inferioriT)us omnibus in vesiculas minutas transmutatis; vesi- 

 culœ juniores ellipsoideœ et aristatœ, adultiores paulo magis obovatse muticse, pedicellis longitudine 

 ipsam vesiculam nunc sequantibus, nunc duplo brevioribus. Receptacula clavato-filiformia, in ramis 

 superioribus subracemosa, singulis ab initio folio fulcrante angustiore suffultis. 



**** Foliis inferioribus ovalibus-sublanceolatis serrato-lobatis immerse costatis, 

 superioribus suhlanceolato-linearibus subecostatis , nunc hinc uno aut altero 

 dente obsoleto instructis, illine subintegerrimis, bracteantibus linearibus. 



30.3. S. coEYNECARPUM HaTV. l. C. et J. Aq. l. c. p. 61. 



Hab. ad oras Japoniaî (Hakodate! Spec. mis. Kjellman). 



Quod de S. micromero supra dixi (eandem nimirum esse plantam minorem vix ultra péda- 

 lera et crescendi modo ctespitosam) quoque de bac valere lubenter dicerem. Habitum prodere 

 mihi videtur plantœ parum infra maris limitem aut forsan in scrobicnlis crescentem. At firmitate 

 partium antecedentem speciem longe superat. Radiées tibrosœ videntur et dense intricatae, folia 

 quasi radicalia propria et rachides ramorum in csespites conjunctas sustinentes. Folia radicalia 

 longitudine vix pollicaria, 3 lineas fere lata, ovalia et in petiolum attenuata, admodum coriacea, 

 Costa fere immersa instructa, obtuse dentata; paulo superiora ramorum sterilium magis lanceolata, 

 fere pollicaria, evidentius serrata, seu fere argute lobata. In ramis excrescentibus folia tiunt sen- 

 sim angustiora, magis integriuscula aut tantum dente uno aut altero instructa; ramulos fulcrantia 

 paulisper spathulata, superiora plurima linearia, alla obtusiuscula, alia acuminata, omnia costata et 

 cryptostomatibus parum conspicuis instructa. Vesiculse piso minores ellipsoideae, petiolo ipsis 

 plerumque breviore sutfultie, folioque terminali sœpe parum mutato aristatœ, nunc (in nonnullis 

 ramis) fere nullte, nunc in ramulo breviore plures. Receptacula in axilla folii fulcrantis nunc 

 singula, nunc plura, fere diceres fasciculatim collecta, at omnia brevi pedicello suffulta et demum 

 racemosa. crassiuscula et eximie clavata, cum iis S. siliquastri potissimum comparanda, 2 — 3 lineas 

 longa, verrucosa et inermia. 



Confiteri fas est me speciei Harveyanse nullum spécimen authenticura vidisse ; et tantum 

 ex diagnosi data de identitate utriusque judicasse. Nostram characteribus receptaculorum ad 



